Yusuf Nalkesen

Gel bu günah dolu yoldan vazgeçelim biz dönelim

Gel söz dinle peşinden sakın baktırma beni (*)

Gel verelim el ele aldırmayalım ele

Geldik yine bir araya

Gelince göz göze biz bir hoş olur içimiz

Gelme artık istemem sorma içimde kim var

GİTMEK Mİ ZOR KALMAK MI ZOR (Sormamışsın hiç..)

Gittiğimi duyunca nasıl ağlayacaksın (*)

Gittiğin günden beri hem-dem oldum elemle

Gittin dönmek ümidi yok artık bu seferde

Gölgesinde mevsimler boyu oturduğumuz

Gönlüm şendi bahtiyardı (*)

Gönlüm seni nasıl özler arardı

Gönlümü kıran da yaralayan da (*)

Gönlümüzü biliyorlar

Gönül defterinden silinmek acı (*)

Göz yaşlı gönül kırık gelip çattı ayrılık

Göze mi geldik yoksa yazımız mı böyleymiş

GÖZLERİN DOĞUYOR GECELERİME (Ne mektup geliyor..)

Gözlerin suçlu suçlu bakmasın öyle bana (*)

Gözümde yaş damla damla

Gücenmedim o canana

Gül yüzün ipek saçın acep şimdi ne haldedir

Güllerde renk dalda çiçek çöllerde susun

Gülmeyi sen öğrettin sevmeyi de sen bana

Gülüşün de güzel ağlayışın da (BALLAR GİBİSİN)

Gurbet çekilmez oldu yollar geçilmez oldu (*)

Gurbet elde gün varınca akşama (*)

Gurubunun renkleri gömülürken sulara (Körfez-İZMİR)

Hadi ben öfkemi yenemedim de

Hak yolunda her dem gözüm

Hangimiz istemişiz de gelmişiz bu aleme biz (*)

Hani nerde dünümüz tükeniyor ömrümüz

Hani nerde el ele olduğumuz o anlar (*)

Hani o bırakıp giderken seni o öksüz tavrını takmayacaktın(VEDA BUSESİ)

Hasret içimde bir kor

Hatırla gözlerim hatırla dünü

Hele bir düş te gör düş te gör bir an

Hem git diyorsun hem de ellerim ellerinde

Hep güzel peşinden koşarsın gönül

Her akşam gözleri yolda sevenler sevgili bekler (*)

Her akşam zil çalınca

Her gönülde hasreti çekilen biri vardır (*)

Her kul bir yol tutmuş gider günahlara tamah eder

Her nedense bu sefrki gidişin yıktı beni (*)

Hülya bahçesinin çiçeklerinde

İçimde kim vardır bir bilebilsen

İçimden bir ses diyor dönecektir o geri