Yılmaz Yüksel

Aklım karışıyor kalbim tutuşuyor

Atmış üzerinden karı müjdeliyor ilkbaharı

Başımızda kavak yeli eser durur deli deli

Başımızda kavak yeli eser durur deli deli

Bazen yüzünü bazen gözünü bazen sözünü özlüyorum

Ben gece yarısı elimde kalem

Bukle saçlar mavi gözler

Bukle saçlar mavi gözler kor dudaklar kırmızı

Canım buraların sensiz tadı yok

Canım buraların sensiz tadı yok

Çekemezler sevgimizi bilemezler kalbimizi

Coşar gönlüm coşar gönlüm kalpten kalbe koşar gönlüm

Dalgalar üstünde bir yeşil yaprak

Durmadan artsa da saçımda aklar

Emektir ekmeğim emektir aşım

Gamzesinden kakülünden bir aşık ilham alır

Geçti artık eski demler gelmez artık neyleyim

Geçti artık eski demler gelmez artık neyleyim

Gelsin artık mutlu günler gönlümüz gam dolmasın

Güzelim bir sen bir ben bir yerlerde olalım

Her sevginin arkasından tutuşup da yanma artık

Her sevginin arkasından tutuşup da yanma artık

Kadehimde şarapsın yudum yudum sevgilim

Kakülünden gamzesinden bin aşık ilham alır

Karadenizde bir inci konuksever yaşlısı genci

Kumkapı Kumkapı burda içilir rakı

Şarkılar söyle o sahillerde rüzgarlar bana

Seni kendime candan bir sevgili sanmıştım

Sevgin tüm benliğimi kapladı bir ağ gibi

Sonbahara erdik artık gönlümüz yaz olsa da

Yağmur mu var gökyüzü hep bulutlu

Yapmacık yok tavrımızda sevgimiz candan

Yapmacık yok tavrımızda sevgimiz candan

Yapmacık yok tavrımızda sevgimiz candan

Yapmacık yok tavrımızda sevgimiz candan

Yasemin kokulum ceylan bakışlım

Yaşıyor aşkını gönlüm o yeşil gözlerinin

Yaşıyorken sevgim saracak seni

Yeşil gözlerinde nemler

Yeşil gözlerinde nemler sanki çiğ düşmüş çemenler