Vahit Özaydın

Gün olur ki seni her an yaşıyormuş gibiyim

Gün olur ki seni her an yaşıyormuş gibiyim

Güneş doğmuş doğmamış sen varsın yanımdasın

Günün bakır renginde kavrulan toprak gibi

Güzel nedir bilemezdim seni görmeseydim eğer

Güzel sözle gül dudaklar tatlanır gülü seven dikenine katlanır

Güzellikler bütün sende çiçek sende bahar sende

Hangi duygu anlatır gözlerden daha iyi

Her gönle bahtsın başlarda taçsın

Her gönülde her düşte o

Her şey silinip gitti de yıllar arasından

Heyecanlar yaşatır bende senin bir bakışın

Ilık bir nefes gibi her zaman içimdesin

Ilık bir nefes gibi her zaman içimdesin

Ilık bir nefes gibi her zaman içimdesin

İlk zamanlar sevmiştin

İnanıp kalbimi verdim de senin ellerine

İnanıp kalbimi verdim de senin ellerine

İstersen git uzaklara engeller olsun arada

Kaç yıl sana bir bilmecenin sırrını sordum

Kalbim senindir açsan da girsen

Kalmadı gayrı gücüm aşka ümit bağlayacak

Kalmadı zevki gülün hiç ne de bahçesinin

Kurtuldu gönül gizli bakışlar tuzağından

Mehtap eriyorken suların gamlı sesinde

Nadidesin nazendesin

Ne elem şarkıları çalan sazın telisin

Nerde o şuh acep nerde var mı bilen hiç

Nerdesin gözden uzaksın ey güzel

Okuduğum kitapsın yaprak yaprak açtığım

Okuduğum kitapsın yaprak yaprak açtığım (*)

Ölmek bana dönmende son çare son ümit se

Ömür boyu kalırdı bu kalbim sana açık

Oya gibi incesin dağlar kadar yücesin

Oya gibi incesin dağlar kadar yücesin

Oya gibi incesin dağlar kadar yücesin

Öyle bir sevgi ki bu ömür boyu sürecek

Rüzgar gibi bir anda benim gönlüme estin

Saçların dök dizlerimde yat güzel

Saçların dök dizlerime yat güzel

Şahane güzellikte rakipsiz bir eserdin

Sana bilmem ki nasıl söylemeli

Sana bilmem ki nasıl söylemeli

Sen başıma tac gönlüme sultan olacaksın

Sen başıma tac gönlüme sultan olacaksın

Sen başıma tac gönlüme sultan olacaksın

Sen başıma taç gönlüme sultan olacaksın

Sen başıma taç gönlüme sultan olacaksın