Udi Şerif İçli

Oldumsa eğer hasta gönül kahr-ı felekten

Ondördü ayın gel güzelim id edelim gel

Pür zemzeme bir beste -i zi-ruh-i emelsin

Ruhum bir uzak hatıranın uğruna yandı

Sarılıp kaldı o geysu-yi semen-buye gönül

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sen benim doymadığım sevgilerin en sonusun

Sen de Leyladan mı öğrendin cefakar olmayı

Seni duygumda yaşattım senelerden beridir

Sensiz geçecek günleri ahımla eritsem

Sensiz yaşamam bil ki bu söz bence yemindir

Sevda ona yaklaşma yanarsın tutuşursun

Türlü derde ben deva buldum elimle çok zaman(*a)

Uçtu tellendi bu saç esti gönüllerde bahar

Yedi renkle harelenir (BELA GÖZLER)

Yine bir sızı var içimde akşam oldu diye

Yine yol göründü sevda eline

Zülfünün oldum esiri etme azad istemem