Selahaddin Pınar

Gözyaşlarınız kalbime toplanmış emeldi

Hala yaşıyor kalbimin en gizli yerinde

Hasta kalbimde açılmış kanayan bir yarasın

Hayal deryasına ben bazı bazı dalmasam bir türlü dalsam bir türlü

Hülyamı yakan nur gibi aguşuna yatsam (*)

İçen bir daha ayılmaz

İlkbahar olmayınca bürünme ala gönül

İnleyen udum mu yoksa ben miyim fark eylemem

Kalbim yine üzgün seni andım da derinden(4-5-6 iki nüsha)

Kalbime bir kanlı yare açdı bir Türkmen kızı

Kalbime bir kanlı yare açtı Türkmen kızı

Kalbimi ayağına atsam ölecek gibi

Kalbimi ayağına atsam ölecek gibi

Kalmadı bende ne arzu ne gönül

Kara sevda gibi ruhumda duran gözlerine

Kız göğsüne taktığın o kan kırmızı güller

Leyla gibi hıçkırsa ve Mecnun gibi yansa

Marş

Mecnun koşar "Leyla" diye efsaneden efsaneye

Ne demiştin niçin caydın sözünden

Ne gelen var ne haber var gün uzak yollar uzak

Nereden sevdim o zalim kadını

Nermin elinle kalbimi aldın niye atdın

Öc almaya etdi yemin (Eski yazı)

Ömür gaflet uykusunda yanıp sönen bir rüyadır

Pek nazik küçük eli incecik kıvrak beli

Peşrev

Peşrev

Sana gizli bir diyeceğim var

Sana gönül verdim beni bırakma

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sevdalı gönlümle yine diz dize

Sevdalı gözlerle sen bana baktın

Seviyordum onu ruhumda kanarken yaralar

Sızlayan kalbimi sev ruhu nüvazişle kanat

Söndü yadımda akisler gibi aşkın seheri

Sorma bana nafile neler düşündüğümü

Sormadın halimi hiç kalbimin esrarı nedir

Söylemek istesem gönüldekini

Süslendim kalbimin yıldızıyla ben (YURDUMUN ŞEN KIZI)

Ümidini kirpiklerine bağladı gönlüm

Vallahi gönül aşkı ile zar ü nizardır

Yalancıdır hep aynalar gir kalbime gör kendini

Yalnız benim ol el yüzüne bakma sakın

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu (*)

Yedi renkle harelenir (BELA GÖZLER)

Yıllarca bana yar-i füsunkar olan eşdin