Şekip Ayhan Özışık

Gözlerini ver bana bende gülsün sevgilim

Gülenler gülsün bana ağlayanlar ağlasın

Gülünce güller açar etrafa neşe saçar

Gülüşün cana yakın pek kaçamak sözlerin

Gün gelir de beni unutursun demiştin

Gurbette içerim eridi erim erim

Güzel değildi fakat şirindi

Güzel olmaya güzel güzelsin diyemem ki

Hani veda etmiştin

Hasretinle aranda ben mekik dokuyorum

Her şey bıraktığın gibi duruyor sevgilim

Her şey seni bana hatırlatır

İçimde bir yangın var sönmüyor bilir misin

İçimizde bir bahar olsun

İçin için yanıyor yanıyor bu gönlüm

İnandım yıkıldım sevdim aldandım

Işıklar loştu kalbim boştu

İstanbulda Boğaziçinde bir garip Orhan Veliyim

İstemem seni artık gelsen de olur gelmesen de

Kaderin oyunları çoktur çok

Kalbimin sahibi sensin orda yalnız sen varsın

Keşke İstanbula gelmeseydim

Menekşe gözlerde hiç vefa yokmuş

Ne çabuk geçiverdi o eski günlerimiz

Ne güzel yaraşmış ol güzel

Ne kadar zulmetsen gönülde varsın

Ne sen sor bana ne ben söyliyeyim

Ne söylesem nafile gönül söz dinlemez(*)

Ne zaman geleceksin bu kaçıncı bahar

Neden çıktın karşıma

Nerde kaldı eski günlerimiz

O beni bir bahar akşamı terkedip gitti (*) (NERDESİN)

O muydu yanımdan geçen

Olsamdı ben sema olsandı sen heva

Ömrümün güzel çağı içimdeki bin heves

Öyle güzelsin öyle şirinsin

Rüzgar söylüyor şimdi o yerlerde bizim eski şarkımızı

Saçların tar ü mar gözlerinde nem ateşe benzerdin

Sen akşamlar kadar büyülü ve sıcak

Sen sadece seviyorsun sevilmeden ne anlarsın

SENEDE BİR GÜN (Gönlümde açmadan solan..)

Seni andım bu gece kulakların çınlasın

Seni çok seviyorum her zaman seveceğim

Seni ruhum seviyor

Senin güzel yüzünü senin şirin sözünü unutmadım sevgilim

Senin siyah.... (GÜLELİM EĞLENELİM) (Sözsüz)

Senindir bu şarkı senindir ey yeşil gözlüm

Seviyorsam seni kabahat bende değil sende değil