Ömür Gençel

Fırtınalar içinde kaybolup gitti adın

Gecelerden seni sormak uyanıp çağıran son sese uymak mı güzel

Gecenin tadı yok farkında mısın

Geçer sensiz güzel yıllar nasıl candan anar gönlüm

Gel bahardan zevk alalım

Giderken gözümden çaldın uykumu

Gidişinle yaşamayı zor ettin ya övün şimdi

Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı

Gittin gideli gülmedi yüzüm

Gökyüzünde mavilik siyaha dönüşürken

Gönül bahçemde son güller coşarken gitme cananım

Gönül desem çiçek sanır takar geçer o çifte ben

Gönül saatini ayrılığa kur

Gözlerim onu arar dudağım onu sorar

Gözlerin süzdü beni görmedim diyemezsin

Gül devridir mevsim bahar bayram yeri bak hep civar

Gül mevsimi yavrum yine güllerle açıl gez

Gül yüzlüm gidişin nereye böyle

Güller güzel başka başka bülbülleri gelir aşka

Güller solarken geldin gül dalında kar vardı

Gülü seven bülbül gibi aşk bahçenin dalındayım

Gün doğarken ayrılık var gözlerin yaş dolmasın

Gün doğmadan olsun sabah

Gün gelir gitmek istersen gözyaşımı gizleyemem

Günaydın aşkımın ilk sonbaharından gelen yarim

Günüm benim gecem benim sensin dilde hecem benim

Günün solduğu yerde gözden uzak gezindik

Haktan gelecek her gamı ve derdi Lütuf say

Hasretim var can dayanmaz anlatılmaz pek derin

Hasretimsin süzse candan hüzne batmış göz yeter

Hasretin zifir gibi çöküvermiş içime

Hayat verir senin sesin

Hemen her gün geçmişe anılara dalarım

Hep bekledim sabah olacak diye

Hep gelecek günlerde güzellik var sanılıyor

Her sözüme bulma mana

İstersen kaç uzaklara

Kaç kere niyetlensem kıyamadım atmaya

Karların üstünde bir ceylan gezer oynar gibi

Kaybolmuşluğun yalan sendeyim seninleyim

Kendi kendimle konuştum yollarda

Kırdığın hayallerimi çaldığın ümitlerimi

Kışları yaz yapan hüner dildedir

Kışların sonu gelmez

Maksadımsın mabedimsin mescidimsin sen benim

Marmariste çıktık dün mehtabı seyretmeye

Mevsimler geçti sensiz

Mevsimler kıskanır seni kendinden No-1