Neveser Kökdeş

Güzel mevsimdir sonbahar

Hasretini çektirme güzel kumrum

Hayal ufkumda uçan binbir renkler

Hayalimi süslerdi senin güzel gözlerin

Hazan oldu sustu bütün gülzar

Hülyalarımın çiçeği soldu melal içinde

Hüsranla gönül hep inler

İçimdeki Büyük Aşkın

İncitme beni cananım mahzun olurum

Kim derdi ki aşkımız bir hazin rüya olur

Kimse bilmez kalb-i mahzunum benim

Kuş olup uçsam sevgilimin diyarına

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Mehtaplı Geceler Sahilde Gezerdik

Mest içinde seyre daldım

Nasıl incittin ağlattın ruhumu

Ne kadar hoştu geçen o günler

Neden bilmem bu iptila

Neden bilmem bu iptila

Neden sevdim bilmem neden

Neden yaktın ne istedin (*)

Nedir Bu İftirak Neden Bu Izdırap

Nerdesin özledim ses ver nerdesin (Sözsüz)

Neyle teskin edeyim ateş-i hüsranımı

Neylesem kar etmiyor

Ödemiş bağlarında gözlerim yollarında

Ödemiş bağlarında gözlerim yollarında

Özledim seni pek özledim

Özleyişler serzenişler söyleyişler özden midir

Pek özledim o demleri seninle bu yerleri

Ruhumda neşe hayale daldım

Rüzgar gibi essin sesin yaşar gönülde ah sesin

Rüzgar gibi essin sesin yaşar gönülde ah sesin

Sanma seni unutur

Sen gidersen benim halim nice olur

Seni ah anmadan aşkınla yanmadan

Seni gördüğüm gün beğendim sevdim

Seni görmek ister gönlüm bulamaz yolunu izini

Sensiz geçen günlerim

Sensiz göremem alemi sen gözbebeğimsin

Sevda seline kapıldı gönül

Sevdikçe seni ömrüm artar ey yar

Sevdim seni aşkı anladım

Sevgilime Tango

Sevmek seni bir suç ise affet günahımı ey sevgili