Necdet Dönmez

Aşkının esiriyim divanen oldum senin

Bekletme yeter artık hasretinle harabım

Bir sözünle neden bilmem yareledin kalbimi (*)

Bu aşkın hikayesi bir bilsen öyle derin

Canlandı hayalimde maziden hatıralar

Dertli gönül hep senin hasretin ile ağlar

Gelirsin ümidiyle yollarını bekledim

Gittin nasıl bıraktın beni böyle perişan (*)

Gönlümde taht kuran sevgilim oldun (*)

Gönlümün şen bülbülü şimdi nerelerdesin

İsmini söylerken mest olur gönül

Kırdın incittin inan senin olan kalbimi

Razıyım yanımda ol kahrına azabına

Senin için ağlayıp öyle gözyaşı döktüm

Sevdim seni gönül kuşum

Yaksa aşkın böylesi yalnız benim kalbimi

Yeter artık ağlatma hasretinle harabım