Muzaffer İlkar

Gurup bir alev gibi denizde sönerken adalarda

Hayatımın neşesini hep yanında bulurum

Hep keder hep gözyaşı gülmek haram oldu bize

Her arzuna teslim olacak bir bu gönüldür

Her yerde bin hatıra her şeyde sevgi izi

İçimdeki aşkın sonsuz yıllardır beklenen sensin

Israr etmeyin söylemem sevdiğim kadının adını

Kaç yıl o kadın gönlüme sevda diye akmış

Kalbime koy başını doktor nabzımı bırak

Kumral başı bir saksı ıtır penceresinde

Madem ki bu kadar güzelsin bütün günahların benim olsun

Madem ki gidiyorsun bırakıp burda beni

Mavi gök mavi deniz gönlümüzle sendeyiz

Meh-cemal mi yoksa mah-ı cemal mi desem

Nazında senin özlediğim eski cefa yok

Ne olur bana dön hüznümü gör de

Ne senin aşkına muhtaç ne esirin olacağım

Ne uzundur bana sensiz şu karanlık geceler

O güzel gözlerine gönlümü verdim vereli

Onu bir gül gibi sevdiğimi solduğu gün anladım

Oyun Havası

Ruhumdaki ateşi deryalar söndüremez

Saatler sanki durdu bitmiyor günler aylar (YİNE HASRET BAŞLADI)

Şad olalım sevgilim özlenen gün doğdu gel

Sarışın ince bir kız

Şarkılar seni söyler dillerde nağme adın

Şarkımızı dinlerken ağlamasan da (SON ARZU )

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Seher vakti esen rüzgar söyle bana hazan nerde (*)

Sen göğsüme taktığım sevgili gülsün

Seni bilsen ne kadar çok severim

Seni bilsen ne kadar çok severim

Seni nisyanda kalan ayrı gönüller özler

Sensiz her gecenin sabahı olmayacak sanırım

Sensiz ömrüm geçiyor kime feryad edeyim

Sevda gibi hülya dolu bir yaz gecesinde

Sevmek için hayatı kendimi sevmem lazım

Söyle güzel sana noldu gül gibi soldun

Söyle söyle yeşil gözlüm derdime bir çare bul söyle

Tadı yok sensiz geçen ne baharın ne yazın

Uzadı gitti yollar bende takat kalmadı

Yaman gözlerin

Yeter bu sitemler bitsin diyorum

Yollarda kalan gözlere yaşlar doluyor gel

Yükselen nağmenle bak solan güller renk aldı