Mümin Salman

Hani ayrılık yoktu hani yoktu hiç keder (M. Kürdi ?)

Hani o yaz akşamı var ya

Hani sözler vermiştik kaçmıştık yalanlardan

Hasretinin hüznüyle oldum böyle perişan

Hayran gönül bir çift göze

Hayran gönül bir çift göze - 2.Şekil

Hep kalbimi vurdum diye gurbetlere doktor

Hep teselli aradım kadehlerdeki meyden

Her arzumu gönlümden çalıp ta giden yıllar

Her gecenin ardından bir gün doğar yeniden

Her güzel yüz senden bana

Hüzün kaplar içimi seni düşündüğüm an

Hüzün kaplar içimi seni düşündüğüm an

İçinden tanırım ben o elleri

İlk yağmur damlası düşerken suya (*)

Işık saçan gözlerin var

Kaçtım kurtuldum sevdadan bucak bucak

Kadir Mevlam seni öğmüş yaratmış

Kahkahanda güller açan neşe kaynağı gibisin

Kalbimde hüzün gönlümde hasret

Kalbimi deliyor hasret kurşunu

Kanayan yaramı sarsan ne olur

Kapılma her sevgiye dur gönül

Kaybolmasın ümitler sevgiler hiç bitmesin

Kınayı eline yakmış da gider

Mihrican mı deydi gülün mü soldu

Nasıl geçti seneler aktı gitti sel gibi

Ne bir mektubun gelir ne de arasın beni

Ne çok seviyordum seni

Ne gül kaldı ne bülbül gülşenim çoktan soldu

Ne güneş doğuyor ne yıldız parlıyor

Neden sarı kızdır hep senin adın

Nedense adımı hiç anmıyorsun

Neler umdum ah neler hep hüsran buldum yıllar

Olmadı başkasında ne gözüm ne de gönlüm

Olmasaydın benim sen bilmem ben ne yapardım

Ömrümün hazanında solunca nazlı güller

Ömrün şu son deminde gözlerimde yağmursun

Ömürden yaprak yaprak koptu yaşanmış yıllar

Onsuz halim perişan kalp kırık gönül harap

Öyle kısa ki ömür her anını zevkle sür (*)

Özlemin içimden sarsa da beni

Renkli rüyalarımdır seni bana getiren

Rüzgar olup okşasam simsiyah saçlarını

Rüzgar olup okşasam simsiyah saçlarını

Rüzgara kapılan bulutlar azar

Rüzgara kapılan bulutlar azar

Saçlarımda aklar yoksa nedir alnımdaki çizgi