Mediha Şen Sancakoğlu

Ne olur açma arayı bağlatma sakın karayı

Ne zaman sarılsam ne zaman öpsem

Nefesim daralır ele bakarsan

Nerelerde bulsam seni göklerde misin yerde mi

Niye birden yüreğinden söküp attın beni sen

Niye küstün niye tavrın yine bir başka biçim

Niye mahzun duruyorsun bükerek boynunu öyle

O güzel kız saça güller takıyormuş dediler

O güzel sinede doğdum sana kalpten bakarım

O yeşil gözlü güzel kız beni terk etti bu yaz

Okşa uyut dizinde buselerle uyandır

Ömrüm artık sonbahardır saçlarımdan anladım

Ömrüm artık sonbaharmış saçlarımdan anladım

Ömrümün hazanında bahar getirdin

Öyle bir sarmış ki aşkın sanki bir sevda ağı

Razı olur gönlüm bir sevdim desen

Rüzgarın nefesinde sen gelirsin aklıma

Rüzgarlar önünde hep sen savruldun

Sabret yüreğim beklediğin gün gelecek

Saçı kumral gözü mavi adı Ebru kızımın

Saçlarında sırma saklı parlar altın teli gibi

Saf olduk dizi dizi açtık ellerimizi

Sana hasretle bu ömrüm bitiyor ah çekerek

Sana olan sevgimi eller ile bir tutma

Sana öyle derinden bağlıyımki cananım

Sana öyle derinden bağlıyımki cananım

Sarıver kolların ey nazlı çiçek

Sefasını süremedim bu aşkın “İMKÂN YOK”

Sen başkasın güzelim bir eşini bulamam

Sen çiçeksen bülbülün oldum senin

Sen çok uzakta ben senden ayrı

Sen gel de yeter en kısa yoldan varırım

Sen gönlüme bin neşe veren gonca-dehensin

Sen gönlümün sultanı hayatsın cana cansın

Sen gönül bahçemde gülsün vermem asla ellere

Sen günahım alıyorsun bilerek bilmeyerek

Sen güzellerden güzelsin ben se Mecnundan beter

Sen henüz bir ilkbaharsın

Sen sevdalı bahçemin menekşesi gülüsün

Sende buldum neşeyi

Senden acı bir hatıra kalbimde duran ok

Senden ayrı yaşamak bu hayata vedadır

Senden bana bir gün bile bir faide yokmuş

Seneler yel gibi geçti derin izler bırakıp

Seni candan bile fazla seviyordum biliyorsun

Seni ellerle gezerken görüverdim bu sabah

Seni ömür boyunca seveceğim bir tanem

Seni rüya gibi hazla seviyor gönlüm inan