Sefasını süremedim bu aşkın (İmkan Yok)

Güfte

Sefasını süremedim bu aşkın “İMKÂN YOK” Sefasını süremedim bu aşkın Cefası çok, azabı çok, derdi çok Sanki vurgun yemiş gibiyim, şaşkınım Bu sevgiyi unutmama imkân yok. Neden bilmem yüreğim yanar gibi Bazen coşar, çağlayan, pınar gibi Göğe erdim yüz yıllık çınar gibi Bu sevgiyi unutmama imkân yok. Savruldum ben tıpkı kumlar misali Eriyorum yanan mumlar misali Bekliyorum umut ile visali Bu sevgiyi unutmama imkân yok. Ne mecalim ne de hevesim kaldı Şimdi yalnız hıçkıran sesim kaldı Ondan bana gülen bir resim kaldı Bu sevgiyi unutmama imkân yok. Mediha Şen Sancakoğlu