Mediha Şen Sancakoğlu
286 eser
Açılan gül gibisin pembe beyaz sevdiceğim
Ağlama içime hüzün doluyor- Ağlar gibi gülerim ben gözden yaşı silerim ben
Ah şu zalim senelerden çalıversek ne olur
Ah vefasız ağlatan söz sendedir
Aklımı aldı bir nazlı güzel
Aldatır dudaklar inanma sakın
Aldattı o zalim beni sessiz ve derinden
Alev almış gibi aşkım yanıyor bak yüreğim
Alıver tanburu gel meclise neşe katalım
Anladım hiç saklama sevmiyorsun sen beni
Artık sana bir gün bile asla güven olmaz
Arzu ediyorsun diye yazdım hadi dinle
Asil mağrur duruşunu seviyorum İstanbulum
Aşk bu değil ki şaka neşesi az derdi çok
Aşk içinde yaşamanın sırrına ersek
Aşk insanda nasıl başlar gözünde mi sözünde mi
Aşk yürekleri saran bir duyguymuş ne hoşmuş
Aşkınla yanan kalbimi sahralara attın
Atatürk'ün sayesinde özgürlüğün adımıyım
Ateş olur kavurursun vefa yok ki güzel sende
Ayrılığın yakıp yıkar bir yolunu bul güzelim
Bahar müjdesiyle şakır bülbüller
Bakarken enginlere dalar gider gözlerim
Bakışın sımsıcak sevgiyle dolu
Bakışın veriyor kalbe heyecan
Bana her an acı verdin yeter artık güleyim
Başka mevsim aramam baharımsın yazımsın
Bekledim çok gelmedin ah
Bekleyip gör neler saklı yarında
Ben bahçelerin şen gülüyüm
Ben her gece maziye yolculuk ediyorum
Ben solmuş bir yaprak gülün dalında
Bende sevgin öyle köklü duygularım bir bir saklı
Benim gibi sen hiç yalnız kaldın mı
Benim için sen her şeysin
Bilirim bendedir bu suç bu günah
Biliyorum suçluyum senden özür dilerim
Bilmem ki ne yaptın bana niçin sana kandım
Bilsen nasıl sevdim seni
Binbir acı feryad duyarım dertli sesinde
Binbir derdim var ama bir devaya muhtacım
Bir görüşte can evimden bak vuruldum ben bugün
Bir güfte istiyorum onbir hece olacak
Bir günden bir güne gönlümde kuşku duymadım
Bir kere bak sımsıcak öğrenirsin sevmeyi
Bir kez baktın derin derin düşüverdim aşka güzel
Bir tek iz bile kalmadı aşkın eserinden