Leyla Saz

Hasretle sine-çak garib ü mükedderim (*)

Hasta-i zar ü nizarım seni sevdim seveli

Haste-i gamdır şifa ister gönül

Hezar zar iledir senden niyazım

İhtiyarlık bahsi hiçtir ölse uslanmaz gönül

Mani oluyor halimi takrire hicabım

Mey-i aşka gönül peymane olsun

Munis nazarından dökülen vade inandım (*)

Na-ümid-i aşka doktor var mı tıbbın çaresi

Nar-ı aşkın sine-i mecruhumu suzan eder

Nazarın fikrime nur-efşandır

Ne küstün bi-sebep öyle

Nerdesin nerde aceb gamla bıraktın da beni

Neşvem emelim sen iken ey necm-i ziyadar

Oh sensiz ne kadar şad ü şenim

Pür-ateşim açtırma benim ağzımı zinhar

Sana canım feda ettim ey bi-vefa

Saz-ı sinem ile ben nağmeler icad edeyim

Sema-yı hüsn ü ansın sen (*)

Sen anamızsın vatan

Sen bir bebeksin nazik çiçeksin

Sen nazenin ey dil pesendim (*)

Seni sevda çiçeğim tac-ı serim

Sevdim seni sevmek ne demek anlamadın sen

Söyletme beni canım efendim kederim var

Söyletme beni canım efendim kederim var

Vicdanı muazzam olan Osmanlılarız biz (Neşide-i Zafer Marşı)

Yar gelsin versin ol peymanemi

Yaslı gittim şen geldim

Yürü hey bi-vefa hercai güzel (*)

Zevk-i sevda duymadın aşık -perestar olmadın