Günsel Çelikoğlu

Artık bana tek sevgili yalnız sensin sanarak

Aşkın yaşı yoktur güzelim hep sev seviyorsan

Ayrılığın sesi var kalbimde bin kederi

Ayrılık ne demek hasret ne demek

Bakınca gül yüzüne penbeleşir yanağın

Bakma gülen yüzüme neşe değil zevk değil

Beraber yaşanılan anlara doymuyorum

Bilmedin kıymetimi sana açtım da kucak

Bir hasretin yetiyor bir de kırma kalbimi

Bir mevsimlik ilkbaharın kıymetini bilmeli

Bitmeyen bir bekleyişle geçti yıllar böylece

Bitsin artık bu çile bu keder bu işkence

Bu gönül hep acılarla dostluk kurmuş kucak kucak

Bu meclisin kıymetini bil kar olur

Dalarak hayallere geçmişi anıyorum

Dalarak hayallere geçmişi anıyorum

Dönersen bir gün bana

Düşlerimde ezelden bir sen varsın bir de ben

Duydum ki bir sevdiğim benden el çekmiş

Gir gönlüme hele bir gör sevmeyi öğren

Gönlümde bir kara sevda yeli esiyor

Gönlümdeki coşkular şaheserindir

Gönlümle kavgalıyım seni unutacağım

Gözlerin ele verdi aşkını bakışıyla

Günden güne artıyor gönlümde sevgin bir sel

Güneş solup gidince perde perde inince

Günler aylar seneler geçip gidecek

Gurbet ele düşeli söndü umudum

Hayat bu belli olmaz kış derken bahar olur

Her şey seni gördüğüm o ilk anda başladı

İçimde bir sızı var sorma hiç nu nedendir

İlk aşkımdan geri kalan yalnız derin yaralar

İnandım aldandım hep o sözüne

Kalbim senin ömrüm senin can senin

Kalbim senin ruhum senin bu tereddüt ne diye

Karanlık geceler sanki içimde

Kim bilir belki bir gün beni tekrar ararsın

Kimseyi sevme böyle bir bana ver kalbini

Kumral renk saçlarını kement eyle

Mutluluk neşesini okudum gözlerinde

Nasıl ardı ardına geçti gitti o yıllar

Ne varsa ne yoksa sendin içimde

Neler söylüyor bana günün bitişi

Nice uzun yıl geçti o sevdanın ardından

Sardı aşkın beni çaldı el gibi

Sevgilim gelsen eğer bana dünyalar değer

Sevgilim sen ne güzelsin

Sevilenler sevenler neden böyle üzerler