Fethi Karamahmudoğlu
490 eser
Bir tutuk sevdada dil özlemler içinde
Bir ufuksun bir umutsun bir hayatsın bir nefes
Bir volkandan yok bir farkım
Bir yar sevdim etekleri yeldirme
Birkaç sarı çiçekle gözlerin doldu
Bize aşina biri var biri
Bıktım seni düşünmekten
Bu ayrılık gecesi yine yollarıma bak
Bu bahar sen de çık sevda yoluna
Bu beden bir yaş ağaç kurut sultanım kurut
Bu gönül iyinin güzelin yeridir
Bu koca yaşlı dünyada biri sevenleri korur
Bu yoldur pınar yolu
Bugün can hayaline dalmak içimden geldi
Bülbül ötmez güller açmaz bahar gelmiş diyemem
Bulut bulut geçer nisan hare hare parça parça
Bulut saflığına gün aklığına
Buna hayat denirse bu fakirde yaşıyor
Bunca sanatkar aşkının delisi
Buralarda çok yalnızım tut öteye geçir beni
Buralarda yalnız kaldım tut öteye geçir beni
Bütün gün boyunca seninle uçmak
Can deyip kalbimde çağlar bir pınar bildim seni
Cananımı tenha bularak bir görebilsem
Canım gülüm güzel gözlüm bir tanem (*)
Canımda taşırım taşırım seni
Çeşmiyle nigahıyla ne vahşi ne füsunkar
Çileler halkalanıp zülfüne sünbül dokuyor
Çocuğuydum bir zamanlar öpüp avutan bir sesin
Çocukluğum masal gibi unutmadım unutmadım
Çocuktum pek bilemezdim bedelini her hevesin
Çoğalan aklarıma çıkmaz sokaklarıma
Dalarım kaygıya inceden ince
Damarlarımda dolaşan kansın
Damla damla süzüldü hüzün yanağa düştü ( HÜZÜN )
Derdim binbir olsa da sevdan bir hece kalsın
Dil değiliz dilber için zil değiliz mehter için
Dilde feryad iştiyak derd ü ah ü zar eksilmiyor
Doğadan öte bir büyü gözlere sor İzmirimi (İZMİR SEVGİSİ)
Dökülmüş yapraklar toprak sararmış
Dol gönlüme doldur beni ilhamım ol oldur beni
Dolaşmışım izlerine kapanmışım dizlerine
Döner bir eski plak içli bir keman duyulur
Dostum yok diye üzülme
Dudak büktün sözlerime
Dün boşa yalvarmıştım bugün yine boşuna
Duramıyorum görmeden yüzünü
Duruşun masumca bakışın çapkınca