Fethi Karamahmudoğlu
266 eser
Açılır kalplere sevda gülü yaprak yaprak
Açmak için suyu neyler goncaya bülbül dili gerekir
Adım adım gelişi naz sitemi naz gülüşü naz
Adım bir buse olsun dudağının ucunda
Ağlayış ve gülüşlerim seninleyse başka güzel
Aklardan bir saray kurdum karalar öldürür beni
Aklımı sevdaya salan biri var
Akşam treninde biri var en sona kaldı
Akşamın sabahı da vardır bir tanem
Altın gibi yurdumuz var insanımız güçlü soylu
An olur bendene lutfun avunur aldanırım
Ankara göz nuru başkent (Adan Zye Türkiyemiz)
Ardına düşenlerden kaçıyor köşe bucak
Ardında aşk yolu yol eder yürür kulu
Artık sona erdi bülbülün devri
Aşk okudan gamzelerin dizde kitabı can dağıdan nizelerin gözde itabı
Aşkımı billur tenine giyin elbisen olayım
Aşkın izi gizlenemez solgun izden anlaşılır
Aşkını çileler gibi sağla gönlüm sağla gönlüm
Avuçlarında bahar serinliği hanımelinden mi gülden mi bilmem
Ayda bir yılda bir kerre mutlu oldum sanırım
Ayda yılda bir kere mutlu oldum sanırım
Bademlerle bir açar baygın ıtırlar saçar
Bahar goncası gibi
Bahar papatyalar açtıkça güzel
Baharda bir yol dolaşıp çiçek çiçek sorma beni
Bahta isyan edip talihe küsüp (*)
Bakışlar kapanır düşlere bir gün
Bana kalır resmin elin olur cismin
Başımı koyup da güzel göğsüne
Başka bir renk başka bir tat
Başkaları gibi sevemem seni
Batan günle gelen donuk bir yüzdür
Bebeğiyim uyutandır çiçeğiyim büyütendir
Bende-i müştakınım maksuda fırsat kalmıyor
Benim için ömre bedel seninle geçen anlarım
Bir ak duvak bir dal çiçek
Bir anda doldun içime
Bir başıma yaşamaktan yorulurum sakın gitme
Bir çift camı gözlük diye taktım
Bir dem baharı kim istemez ki
Bir dokunuş bir an seni sevmek
Bir dügah ninniyi dinlerken
Bir düğün kurulur bir ışık yanar
Bir genç var bu şehirde kalbi sevda taşıyor
Bir gölge gibi peşimde biri beni bırakmıyor
Bir gülücük güzel yüze ancak bu kadar yakışır
Bir Karadeniz oyunu oynayalım