Esin Seçkin

Açılmış gül gibisin gibi fazla kadın

Aşkınla yanan kalbime zehroldu şerabım

Baharı beklerken ömrüm kış oldu

Bakarsın yüzüne gülecekdi diye

Belki kader belki zaman

Beni hiç anlamadın yalvarırken dizinde

Bezminde yaşanmış ne güzel günlerimiz var

Bir aşkın hikayesi ayrılık masalı bu

Bir baharsın her an gönlümde esen

Bir fasl-ı bahar sevdası coşmuş sa içimden

Bir garip hikaye ki satırlar hisle dolmuş

Bir gün geleceksin diye bekler dururum

Bir melal var sonbaharın yaprak yaprak gelişinde

Bir özlemin yarasıdır

Bir tatlı tebessümle bakıp gönlümü yaktın

Bu gece dertlerimi kime anlatayım ben

Bu seven kalbimi gör bendene şeyda gibi gel

Daha bir ballanır uyku çocuklar kardeş oldu mu

Dönemem artık sana yorgunum vurulmuşum

Dostluk sevgiyle vefayla şefkatle

Doymazsa gönül aşkına dünyayı ne yapsın

Dün gece mecliste çalındı neyler

Elem keder olmayan bir diyar istiyorum

Ey vefakar sevgilim sen gönlümün sultanısın

Fırtınalar eserdi küçücük yüreğinde

Gecelere el sallıyor birkaç yıldız göklerden

Gönül neşe dolsa da gözden akan seller yok

Gözgöze bakıp o gözlerle başka gözlere

Gözlerin ayrılığın matemini tutuyor

Gözlerin gülerek bakıyor ufuklara

Gözlerinin rengi yosun yeşili

Gözlerinle aşkını bana vadet güzelim

Gül ruyini bus eylediğim günleri andım

Hani akşam diye suya gözlerinin siyan rengi vurur ya

Her mevsim ayrı bir renk

Her şey bitti bir anda

İçimdeki yangını tutuşturan yakan sen

İstanbulun sabahı Küçüksu Vanıköy den

İşte bugün yeni yıl umutlar hoşgelginiz

Koyu mavi su gibi akmakta zaman

Leyla diyerek gönlümü bir zalime verdim

Ruhumda bütün sisli emeller mütenevviç

Saz Semaisi

Saz Semaisi (*)

Sazınla benim gönlümü yaktın

Semalara yükselen benim şu feryadıma

Sen benim hem dalımsın hem kolum hem kanadım

Seni anmak için ne ses ne renk ne gökte ay ne de yıldız gerek