Erol Güngör

Sevgiler gözümde tütmüyor artık

Sevgiler pek mahzun bu mevsim yine

Sevgime pek yakışan derdime tek alışan

Sevginin pınarıyım sev istersen

Sevginin pınarıyım sevgi istersen

Sevgisini vermeyeni vefa nedir bilmeyeni

Sevgisini vermeyeni vefa nedir bilmeyeni

Sevilen sevmeyi istemiyorsa aşkına aşkını veremiyorsa

Sevimli hayalin bir çocuk gibi

Sevmekten yorulmuşum gurbetten sorulmuşum

Sor kalbime ne anlatır

Şu dünya dediğin, koca meyhane “UNUTMA”

Şu kalbimi çalan sendin

Şu şarkılar olmasaydı

Talihsiz aşkını şarkıda bırak

Talihsizlik yerden yere vurmadan "Gel"

Telleri koparır sevdamız bizim

Umudun yeşertir yalan dünyamı

Uzaklara bu kadar mı gidilir

Uzaklarda değil ömrüm sana yakın yerde gönlüm

Uzaklarda değil ömrüm sana yakın yerde gönlüm

Vuslatım başka gönülde değilmiş

Ya temelli yanımda kal ya şu hasreti al da git

Yağmurun toprağı sulayışında

Yakına gel biraz yoluna çıktım

Yalan değil özlediğim

Yarın gelme geç olur

Yine hüzünlüsün, bu gün arkadaş

Yine uzakta kal gelme istersen

Yolum sevdalardan geçmiyor artık "Sen benim dünyamdan gittin gideli"

Zamanla tükenir yok olur derdim “YAKTI BU SEVDA”