Bolahenk Nuri Bey

Ahu zi tü amuht be-hengam-ı deviden

An subh-i saadetha çün nuri fegan öyet

Ankes ki türa dared ez iyş-i şikem dared (AYİN)

Aşık olan ciğerin ateşe dağlar ağlar

Azm-i dildar-ı tü daret cam-ı ber-ab amed

Bahar oldu açtı güller

Bais oldu çeşm-i mestin aşıkın berbadına

Benim serv-i hıramanım benim sen nemden incindin(*)

Bezme gel dök perçemin ruhsare şebbular gibi

Bir kerre yüzün görmeyi dünyaya değişmem

Cana tesir etti cana imtidad-ı hasretin

Ey füruğ-ı mah-ı hüsn ez ruy-i rahşan-ı şuma

Eyliyor daim beni ezvak-ı hüznüm neşeyab

Gel beni vaslınla şad et kıl kerem

Gel benim ey dilber-i şuh-i şenim

Gönlümdeki aşkın gibi bir hem-demimiz var

Gülsitan-ı dehre geldik renk yok bu kalmamış

Hakkı seven aşıkların eğlencesi tevhid olur

Kurretül ayn-i Habib-i Kibriyasın ya Hüseyn

Mailim bir nazlı yare

Misli yok bir şuha oldum müptela

Mızrab-ı gam-ı (aşk ile/aşkınla) ey şuh-i sitemkar

Müjgan-ı kalem kakül işler ruh-i yare

Nevruze erdin ey gönül

Neyle zaptetsem dil-i divanemi

Nim-nigah eyle garib ü gam-keşe

O şuhun ruhlerin gördüm gül-i ziba mıdır bilmem

Peşrev

Peşrev

Renc-i hatır vermesin hiç bir vakit Mevla sana

Şimdi düştü gönlümüz bir afetin sevdasına

Söylen ol afete dünyayı harab eylemesin

Sun sagarı saki bana mestane desinler

Yare açtı tiğ-i hicranın dile ey işvebaz