Akın Özkan
351 eser
Bir derde düştü ki şu benim gönlüm
Bir gamlı hazan akşamının yaktığı diller
Bir geceden bir geceye sevda erişti niceye
Bir gün bile olsa beni sensiz koma lütfen
Bir yarın göçtüğünü çöktüğünü bir dağın
Bir yaz günü tanışmıştık ne de tatlı sevişmiştik
Birlikte o gezdiğimiz yerler şimdi matemli
Bitmezdi güzel bahçede güzler ne güzeldi
Bülbüllerin ister seni ey gonca-dehen gel
Bülbüllerin ister seni ey gonca-dehen gel
Çağırdı sevgili birden duruldu kanlı yaşım
Cananı sen oldukça bu ten canı gözetmez
Canda misafir Tanrıyı hoş tut
Candan bakışın ruhu sarıp nur ediyor
Canlandı bu sessiz gecenin şiri denizde
Çektir güzelim ruhuma sen derdini çektir
Cevap vermiş olsaydın sen de bir gün aşkıma
Çok sev ki muhabbette yarış haktır efendim
Çok severiz biz okulu kitabımız bilgi dolu
Çöker bu gökyüzü ergeç demir direkli değil
Çoktan ey saki gelip sinemde mihman olmadın
Çorak topraklarımda yağmurlu bulutsun sen
Çözemem yokluğunun sırrını varmış gibisin
Çözülmüyor nedir ıssız bakışlarındaki sır
Çünki bülbülsün gönül bir gülistan lazım sana
Daha bilmem kaç mevsim böyle sensiz geçecek
Dalgınım dalgın durgunum durgun sormayın neden vurgunum vurgun
Dargındı felek bahtıma yorgundu bu gönlüm
Değildi arzun gömmek aşkımızı maziye
Deli gönlüm mutlaka sevecek birisini
Denizimsin ben o deryadaki tenha adayım
Depreşti yaram boş yere merhem yenilendi
Dil sevdi yine can ile canan olacağı
Dil uyur mest olarak yar-ı dilara söyler
Döktüm derdimi tanburda inleyen bu en içli nağmelerle
Dost iken ağyar olandan umma sen ahde vefa
Dostla geçen bir güne bin günümü veririm
Dünyada biricik sevdiğim sensin
Dünyanın güzelliği senden arta kalandır
Dünyanın mevsimi neyine gerek
Dünyaya bak dünden kalan
Düşmüş gibi gönlüm yine bin kahr ile derde
Düşümde kar gibisin sen döşümde kor gibisin
Edeyim ben sana tanburla refakat güzelim
Edeyim ben sana tanburla refakat güzelim
El erdirmek visal-i yare pek güç
El mutluyum sanıyor heyhat içim yanıyor
Elif kızın yüreğinde ateş var