Yürük Semai
410 eser
Bana sen can ü cihansın ne edem can ü cihanı
Ben aşık -ı mahzun u perişanı unutma
Ben gibi sana aşık -ı üftade bulunmaz
Ben kime varıp arz edeyim halimi ey dost
Ben kıble edindim yüzün ey can-i cihan
Ben olsam bir de mutrib bir de tarf-ı cuy-bar olsa
Bend etti dili zülfüne sevda-yı muhabbet
Beni çün kendine ol serv-i revan bende bile
Beni sev cennete sevginle girilsin yeniden
Beni sevdaya salıp gönlümü yakmış gidiyor
Bestenigar Nakış Yürük Semai ( Musevice - Fransızca )
Bezm-i gamını sahn-ı gülistana değişmem
Bi-çare gönül subha-dek efgan edecektir
Bileydi derd-i derunum o fitnecu dilber
Bileydi dil gibi dilber gam-ı cihan nicedir
Bilmem kime yahut neye uyduk gittik
Bilmem niye yar dide-i giryanıma bakmaz
Bilmezdim özüm gamzene meftun imişim ben
Binbir baharın açtığı alemde yaşarsın
Bir âh ile üftâdeliğim yâre duyurdum
Bir bahçede gül çölde su bulmak sana düşmez
Bir ben bilirim yanmayı aşkınla derinden
Bir dil ki senin kakülüne beste değildir
Bir dilbere bağlandı gönül
Bir dilbere dil düştü ki mahbub-ı dilimdir (3-4, 2şer nüshadır)
Bir dilberi sevdim ki güzeller güzelidir
Bir ehl-i dilim kubbe-i minada gözüm yok
Bir elif çekti yine sineme canan bu gece
Bir elif çekti yine sineme canan bu gece
Bir gonce-dehen yar ile ülfet yenilendi (**a)
Bir gün olacak ben gibi nalan olacaksın
Bir hayli zaman aşk ile pür-hun idi gönlüm
Bir mevsim vardır çağlarmış gönlün
Bir nazlı eda bir nev-civan taze fidan (*)
Bir sencileyin ruhları gül yar ele girmez
Bir tek bakışı hançer olup işledi cana
Bir yıl beni etti esir nazlı bir endam
Bir yüzden idi yar ile üslub-ı muhabbet
Bir zamân neydi hem-agûş-i hayâl olduğumuz
Birlikte bu akşam çıkalım seyre civanım
Biya ki kadd-i tü der bağ-can nihali menest
Biya saki an mey ki hal averd
Biz alude-i sagar-ı badeyiz
Biz ehl-i diliz cüra-keşiz rind-i be-namız
Biz ehl-i diliz mest-i mey-i aşk u hevayız
Biz hep gülü bülbülle eder sohbeti sandık
Biz şevkine hayran oluruz fasl-ı baharın
Bozuldu lanesi üftadeganın