Ağır Semai
383 eser
Dem o demlerdi ki edip hem-dem-i ülfet beni
Der-mevc-i perişan-i ma fasılai nist
Derdime vakıf değil canan beni handan bilir
Derûnun Lânesi Berbâd Cihânın Rengi Dolmakta
Didem yüzüne nazır nazır yüzüne didem
Didi çi kerdi çi kerdi
Dil ateş dide ateş sine ateş ruy-i yar ateş
Dil hasret-i vaslın ile nalan gel efendim
Dil-besteliğim gonca-i handanın içindir
Dil-besteye lutf u keremin ma-hazar eyle
Dil-i aşıkları bend etmede bir pehlivansın sen
Dil-i aşüftemiz şimdi yine bir nev-civan ister
Dil-i bi-çareyi mecruh eden tiğ-i nigahındır (6-7. iki nüsha)
Dil-i pür-ıztırabım mevce-i seylabdır sensiz
Dil-i zarım Dem-a-dem cevr-i yar-i firkatin söyler(**a)
Dil-suz eden ol afeti tab-ı nazarımdır
Dildarı görüp nağme-i şehnaz edelim gel
Dile maye-i safadır hatt-ı ruy-i yar derler (CK-4)
Diriğ etmez mey-i cevri sunar her lahza cananım
Diyemez hali bulup halini canane gönül
Diyemez hali bulup halini canane gönül
Doldukça gönül haneme sevda dolu anlar
Dur etme yanından asla bendeni ey kaş-ı keman
Düşmüşse firak sineye susmak ne yamandır
Düştüm düşeli aşk oduna ruz-i ezelden
Düşündüğüm o her zaman işittiğim onun sesi
Efendimsin cihanda itibarım varsa sendendir
Efendimsin cihanda itibarım varsa sendendir
Elinden çektiğim saki-yi bezmin niş ü semdir hep
Erbab-ı dilin mey-kededir cay-i penahı
Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi
Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi (*)
Etse Gerdaniyeden yar ağaz- Ey ay yüzlüm ne vermişsen kabuldür
Ey dil sev ol peri-veşi bu hüsn ü an ile
Ey fitnesi çok kavli yalan yandım elinden
Ey gonce-i bağ-ı cihan vey ziynet-i destar-i can
Ey gonce-i ziba-yı gülistan-ı taravet
Ey gözleri ahu beni kıl vaslına mahrem
Ey hüma-yı padişahi ber ser-i bala-yı tü
Ey lebleri gonca yüzü gül serv-i bülendim
Ey nâme sen ol mâh-likâdan mı gelirsin
Ey nur-i dide nazını ancak çeken bilir
Ey peri üftadene her gün bu düşnamın nedir
Ey şehinşah-ı süvar-ı meydan-ı fesahat
Ey şuh-i cihan nur-i zaman taze fidansın
Eya dilber cemalin şemine pervaneler lazım
Eya şahenşeh-i alem-mürüvvet merhametkarım