Ağır Semai
383 eser
Bezm-i gamda ah edip cananı andım ağladım
Bi-tü nefesi hoş nezedem hoş ne nişestem
Bihamdillah ki bi-nam ü nişanuz adımuz yokdur
Bihamdillah ki biz divaneyiz hem şanımız var
Bilindi buseye yok yarin izni
Bilinsin hal-i sevdadan durup ah ettiğim her gün
Bilmem ki ne yaptım sana ben
Bilmem ki nedendir kara sevda beni bulmaz
Bilmez misin ey gül dalı bülbül sana hasret
Bir afetin aşkıyla gönül eyledi ülfet
Bir dilber-i nadide bir kamet-i müstesna (4 iki nüsha)- Bir dilberi sevdim ki güzeller güzelidir
Bir handene bin nağme-i Şehnaz edelim gel
Bir hoş hıram taze civan aldı gönlümüz
Bir mah-ı revnak vabestesiyim
Bir nazenine aşık -ı zar olmak isterim
Bir onulmaz derde düştüm gönlü sarmış bin cefa
Bir sitemin zehriyle içimden yaralandım
Bir şuhun olur ol dahi derman-ı reh-i aşkı
Bizde hasretle bu feryad kalır mı bilmem
Bırak merhem saran dostum yaram merhemle bağdaşmaz
Bırak merhem süren dostum yaram merhemle bağdaşmaz
Bu demde bülbül-i şuride efgan eylemez neyler(**a)
Bu şeb uşşakdan ol mah-ı nev ruyın nihan tutmuş
Bugün gülzar-ı ümmide kad-i serv-i revan geldi
Bulunmaz nev-civansın hem-dem-i ağyarsın hayfa- Bütün sözler yarım kalmış tebessüm yok dudaklarda
Came-i sürh ile sanma lal-gun olmuş gelir
Canım yerine geldi ki cananımı gördüm
Cefâ-yi tâli‘-i nâ-sâzkârı benden sor- Cefâkâr Bâri Handânım İçün Gel
Çekildim sakıya ben alem-i aşk u muhabbetten
Çekmiş yüzüne (ruhuna) nikab-ı işve
Çeksem o şuhu sineye hülyalarım gibi
Cemalin gülşeninde bu saadet
Cemalin mihr-i alem-taba benzer
Çeşm-i bed-keş be-çeşm-i mestet ne-rezed
Çeşmim Ki Firâkın İle Her Şeb Akıyorken - Hudâvendigâr Ağır Semai
Cihâna pertev-i mihr-i cemalin lem'a-tâb olsun
Cihanı gark eden baran değil eşk-i revanımdır
Cihanı hüsnüne meftun eden şuh-i cihansın sen
Cihanı lal-gun eden sirişk-i erguvanımdır
Çıkmaz derun-i dilden efendim muhabbetin (2 iki nüsha)- Çözülme zülfüne ey dil-rüba dil bağlayanlardan
Cünunum ah ü zarımdan nümayan oldu pey-der-pey(*)
Dağ-ı elem-i aşkımız afaka nihandır
Dağım ki suz-i sineden efgan olur çıkar- Değil bir dem dil-i pür-inkisarımdan nihansın sen