Leyla Saz

A kız uyanık mısın

Aceb hal-i dil-i pür-ıstıraba aşina yok mu

Ağlayıp da dil harab etme beni

Aşkı pinhan edemem nale vü efgandır bu

Asüman ağlar hem inler girye-bar oldukça ben

Ben sana hasreylemiştim ömrümü amalimi

Bend oldu dil bir şuh-i cihane

Beni sermest eder çeşminle ah ebrulerin cana

Benzer mi maha vech-i münirin

Bilirim kalbini cana bilerek aldanırım

Bir gece şu bahçeden bir ses getirmişti saba

Bu gece câm-ı mey-i vaslına hayli kandım

Bu gönül sevmeyecek gayri dedim de kandım

Cananımı tasdi edemem her elemimle

Çeşmanını göster de gözüm yaşını dindir

Dayayıp dest-i hünermendine sevdalı serin

Dilberim terk-i sebata her zaman amadedir

Dildâr ile beykozda gezüp hayli yoruldum

Durmadan aylar geçer yıllar geçer gelmez sesin

Düşman çok hile kurdu

Duymasın kimse yine kalbi olan feryadımı

Esirindir benim gönlüm

Etmedin asla terahhum pek çok üzdün canımı

Ey bağ-ı canın süseni

Ey hünerver dil-rüba ey nazlı nazik nağmekar (*)

Ey maden-i şah-ı şüheda Hazret-i Zehra

Ey melek-haslet benim piraye-i canım mısın

Ey melek-haslet benim piraye-i canım mısın

Ey nahl-i vefa gül-bin-i arayiş-i canım

Ey nazlı dilber gönlünce gittim bilmem ki nittim

Ey sabah-ı hüsn ü anın afitab-ı enveri

Ey şah-ı cihan eyleye Hak ömrünü efzun

Ey şehenşah-ı cihan dad eyledin

Feryadımı gördükçe benim ey gül-i rana

Feryadımı gördükçe benim ey gül-i rana (*)

Firakınla perişan oldu halim

Geçen şimdi bu yerden bad-ı ömr-i bi-kararımdır

Geçen şimdi bu yerden bad-ı ömr-i bi-kararımdır(**)

Gel meclise ey gonca-i gülzar-ı letafet

Gel meclise ey gonca-i gülzar-ı letafet

Gel meclise ey gonce-i gülzar-ı letafet

Genc-i esrâr-ı nihandır Hazret-i monlâ-yı rûm

Gönül ölmedinse uyan

Göz ağlar eşk-i eyyam-ı safaya

Gözümde sevdiğim nur-i ezelsin (*)

Haberin yok mu senin ey dil-i zar

Harab-ı intizar oldum aman gel

Hasret-i lutfunla kalbim durmadan hep çırpınır