Leyla Saz

A kız uyanık mısın

Aceb hal-i dil-i pür-ıstıraba aşina yok mu

Ağlayıp da dil harab etme beni

Asüman ağlar hem inler girye-bar oldukça ben

Ben sana hasreylemiştim ömrümü amalimi

Benzer mi maha vech-i münirin

Bilirim kalbini cana bilerek aldanırım

Bir gece şu bahçeden bir ses getirmişti saba

Bu gönül sevmeyecek gayri dedim de kandım

Cananımı tasdi edemem her elemimle

Çeşmanını göster de gözüm yaşını dindir

Dayayıp dest-i hünermendine sevdalı serin

Dilberim terk-i sebata her zaman amadedir

Durmadan aylar geçer yıllar geçer gelmez sesin

Düşman çok hile kurdu

Duymasın kimse yine kalbi olan feryadımı

Esirindir benim gönlüm

Etmedin asla terahhum pek çok üzdün canımı

Ey bağ-ı canın süseni

Ey nahl-i vefa gül-bin-i arayiş-i canım

Ey nazlı dilber gönlünce gittim bilmem ki nittim

Ey sabah-ı hüsn ü anın afitab-ı enveri

Firakınla perişan oldu halim

Gönül ölmedinse uyan

Haberin yok mu senin ey dil-i zar

Harab-ı intizar oldum aman gel

Hasret-i lutfunla kalbim durmadan hep çırpınır

Hasretle sine-çak garib ü mükedderim (*)

İhtiyarlık bahsi hiçtir ölse uslanmaz gönül

Mani oluyor halimi takrire hicabım

Mey-i aşka gönül peymane olsun

Munis nazarından dökülen vade inandım (*)

Nar-ı aşkın sine-i mecruhumu suzan eder

Nazarın fikrime nur-efşandır

Nerdesin nerde aceb gamla bıraktın da beni

Neşvem emelim sen iken ey necm-i ziyadar

Oh sensiz ne kadar şad ü şenim

Sema-yı hüsn ü ansın sen (*)

Sen anamızsın vatan

Sen bir bebeksin nazik çiçeksin

Sen nazenin ey dil pesendim (*)

Sevdim seni sevmek ne demek anlamadın sen

Vicdanı muazzam olan Osmanlılarız biz (Neşide-i Zafer Marşı)

Yar gelsin versin ol peymanemi

Yaslı gittim şen geldim

Yürü hey bi-vefa hercai güzel (*)

Zevk-i sevda duymadın aşık -perestar olmadın