Sengin Semai
1.003 eser
Artık ne siyah gözlerinin gölgesi kaldı (*)
Artık yetişir ah ü figan eyleme bülbül
Artık yetişir çektiğim insafsız elinden
Artık yetişir girye-i hicranımı dindir
Artık yetişir girye-i hicranını dindir
Artık yetişir girye-i hicranını dindir
Artık yetişir şimdi yeminlerle de kanmam
Aşiyan-ı mürg-i dil zülf-i perişanındadır
Aşık olanın ömrünün her faslı bahardır
Aşıklara hengam-ı seher vakt-i figandır
Aşıkların her bir demi bir ruz-i mihendir
Aşk ateşine yanma gönül nafile
Aşk hastasıyım bakma benim nabzıma doktor
Aşkım bana bir gizli elem oldu
Aşkım gibi sönmüş sanıyorken daha ben dün (*)
Aşkımın tahtını gönlüme kurdum
Aşkın beni bak gülme ne müşküllere saldı
Aşkın beni bak yıktı harab eyledi ey mah
Aşkın beni öldürdü yine aşkına kanmam
Aşkın eseri çak-i giribanım efendim
Aşkın mütekabil olanı ömre bedeldir
Aşkın mütekabil olanı ömre bedeldir
Aşkın mütekabil olanı ömre bedeldir
Aşkın o büyük kuvveti asabımı ezdi
Aşkın okunur felsefesi didelerinden
Aşkın sesini ilk o güzel sesde işitdim
Aşkın yaşıyor sinede hicrinle beraber
Aşkındır eden sine-i mecruhumu suzan
Aşkınla ben oldum yine bülbül gibi giryan
Aşkınla gönül bülbül-i şurideser oldu
Aşkınla gönül bülbül-i şurideser oldu
Aşkınla Gönül Gülmeden Alam İle Doldu
Aşkınla harab olduğumu söyleyebilsem
Aşkınla tutuştur beni yak nare efendim Muhammed
Aşkınla yanan kalbimi bilmez gibi durma
Aşkınla yanıp ağladığım günleri an sen
Aşkınla yanıp geçti gönül her hevesinden
Aşub-i cihansın arama kendine akran
Asüman ağlar hem inler girye-bar oldukça ben
Ateş gibi bir nehr akıyordu ( PARILTI)
Ateş saçıyor gözlerinin şulesi dilber
Ateş yakıyor dilde hayalin gece gündüz
Atfetme sakın hançer-i müjganını nagah (*)
Atfeyle bana hançer-i müjganını her bar
Attımsa da birdenbire sevdayı gönülden
Avare gönül lutfunu bir gün görecek mi
Ayine-i dilden silerek kevn ü mekanı yad eyle zamanı
Ba tü yek dem baht-ı bed hem-dem nemisazed mera