Karcığar
1.010 eser
Aslı yok bir hayaldir canan
Ateş misin yakıyorsun bakınca
Ateş-i alam ile yandıkca gönlüm hanesi(Eski yazı)
Ateş-i aşk ü sevda ne imiş derseniz eğer
Ateşiyle yanıyorken yüreğim
Ateştir yüreği kavurur gider
Atların binelim haydi sırtına
Avuçlarında bahar serinliği hanımelinden mi gülden mi bilmem
Aya tac ol takınsın Hak nazardan sakınsın- Aydın Türkün anayurdu
Ayın ondördü yüzün ipekten halesi var
Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam
Ayrılığın hüznü çökünce birden
Ayşem Ayşem mor menekşem
Bağa girdim üzüm yok (PENBE KIZ)
Bağladım ömrümü kumral saçının tellerine
Bahar ile neşatımız
Bahar oldu (erdi) güzel seyre gelmez mi
Bahar sensiz hazan sensiz olamaz
Bahçendeki gonca gülmüş
Bahçenden derlediğin güllerini takıver
Bahçenizde fidan ister
Baht-ı siyahım gibiymiş reng-i aşkı neyleyim
Bahtiyar Olmuş Var Mı Bu Âlemde
Bak gönlüme gurbette açan bir güle döndü
Bakışları hovarda buluşalım Fuarda
Baksam her an yine doymam senin yüzüne
Baksam kara gözlerine
Bana hep böyle cefa etme karışmam küserim
Bana o kadar yakınsın ki seni ben sandım
Bana sakın git deme gitmek kolay mı dersin
Bana yazık oldu aman (Kakül Kantosu)
Başımda esmiyor sevdanın yeli
Başımı koyup da güzel göğsüne
Başından fesin kaparım varıp mezatta satarım- Bayramı bekledim barışmak için
Bekletme yeter kalmadı hiç sabra mecalim
Ben ağlar iken halime baktıkça gülerdi
Ben benzemem senin bildiklerine
Ben çobandım sen yıldızım
Ben her mevsim o yare üzgün üzgün giderim
Ben öldükten sonra bu kuşlar öter bu dereler çağlar mı dersin
Ben ölürsem acı bir parça bana derdimi çek
Ben ölürsem acı bir parça bana derdimi çek
Ben ölürsem acı bir parça bana derdimi çek
Ben sana gönlüm verip de şu cihanda gülmedim (*)
Ben sanırdım alem içre hiç bana yar kalmamış
Ben sararken bir gecenin böyle sonsuz hüznünü