Hüzzam

Geleceksin diye bekler dururum yollarını

Geleceksin diye hep gözlerim seni bekler

GELİN ALAYI (Ağlaya ağlaya ..)

Gelince bezme mestane

Gelirim demiştin gelmedin niye

Gelmez oldun sevgilim şimdi kırık gönlüm sana

Gelmiyor beklediğim günler aylar geçse de

Gelmiyor ol gül-beden meclise bilmem neden

Gelmiyorsun yakıyor bağrımı hicranın eli

Gelsen yanıma gül yüzünü görsem a zalim

Gelsen yine ne olur saçlarımı okşasan

Gene ruhumda bu akşam kanayan bir yara var

Gene suskun ama gözler ne sitemler taşıyor

Gerçek mi yalan mı duyduğum haber

Gerçi o güzel gözlerine mail olan var

Gerdanında duran inci midir

Gezdiğim dikenli aşk yollarında

Gezindim saz-ı hicranımla binbir perde üstünde

Giden o güzelleri bu gece andı gönül

Gideni anarken düşer yaprağım

Gidenin peşinden ah edip yanma

Giderken kalbimi al götür benden

Giderken kalbimi al götür benden

Giderken kalbimi al götür benden

Gidince soldu baharım gidince soldu yazım

Gidişin zulumdür ölümden beter

Gidişinle durdu zaman belli değil sabah akşam

Gidiyorum artık sensiz oluşa

Girmek için gönlüne gururdan neler verdim

Git artık istemem sendeki bahar bendeki bu karlı kışa değmesin

Git git dönme hasretinle yanayım

Gitme diye çok ağladım ardından (2.Sayfa yok)

Gitme hiçbir yere hep yanımda kal

Gitme kal zamansız düşme yollara

Gitme ne olursun gitme bu akşam

Gitme unutup aşkımızı sen de yanarsın

Gitmeden hasretin çöktü içime sonsuz bir boşlukta yürür gibiyim

Gitmek yaraşır sana dönmeyi bilmezsin

Gitmiş bu gönül kervanı bak ruha diyen var

Gitsen bırakıp gönlümü ruhumda sesin var

Gitti o kadın yadıma bir handesi kaldı

Gittiğin yerlerde unutma beni

Gittiğin yolları yakın sanarak

Gittin Adanın her şeyi her zevki de gitti

Gittin Adanın her şeyi her zevki de gitti

Gittin bırakıp bin dert ile böyle perişan

Gittin bu gönül sanki hazan bahçesi oldu

Gittin de benim gönlümü hicranlara attın