Dilkeş Haveran
166 eser
- Gönül o gonce-femin çaker-i keminesidir
Gönül sevda seline kapılma sakın
Gör sirişkim şeb-i hicran deme kim kandir bu
Gözünün rengine kandım da sana bağlandım ezelden
Gül sevdiceğim güller açılsın yanağında
Güller yere düşmüş kederinden soluyorken
Gülşen-i aşkın hezarı dürr-i naz
Gün kadar gündüz kadar aydın yüzün
Gün olur aşıkı ram eyler üzüp ağyare gönül
Güzelim zehre gerek yok bana yettin bu gece
Hal-i ruhsarına necm-i seher ülker mi desem
Hem aşkım hem ümidim hem de neşemsin
Her şam ü seher leblerini bus edeyim ben(**a)
Her seher zından-ı zulmet nalegahımdır(**a)
Hiç sorma sakın hal-i dil-i zare karışmam
Hüner değil sevip kaçmak
İltifatı kesdi artık ol nigar -ı meh-cemal
İşte ser-i zülf-ü zerrin sarı güldür sevdiğim
İster isen marifetde olasın alicenab
Kalb-i mecruha haber verme sakın yaresini
Kar mı yağdı siyah teller ağardı
Karanlık ufuktan güneş doğmadı
Kerem eyle budur sana dileğim
Kim görse seni aşkına hasr-ı emel eyler
Kimseler hiç sevmesin canan canan üstüne
Kıl saba gönlüm perişan olduğun canane arz
Mahzun gönülü girye ile şad ederim ben
Marifet saydın gidip de hasretinle yakmayı
Meyl eder bu hüsn ile kim görse ey gül-fem seni
Mirat -i dilin eng-i siva etme mugatta
Münevver meh cemalin nura benzer
Ne benim derdime aşkın gibi derman bulunur
Nedir ol cünbüş-i reftar o nezaket o gülüş
Nerde kaldın gözlerim yollarda yıllardan beri
Nereden bu geliş dedim
Nice doyunca görem sen gibi nazik-bedeni
Nigahın dil-rübadır can-fezadır
Nihayet bulmadı gitti şeb-i deycur ü ekdarın
Noldu bu gönlüm noldu bu gönlüm derd ü gamınla doldu bu gönlüm
O çapkın büsbütün yaramaz oldu
Öldüğüm gün ardımdan kara yas bağlamayın
Olduğum günden beri aşk-aşina
Ömrüm artar görüversem seni bir gün güzelim
Öyle sermestim ki idrak etmezem dünya nedir- Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev