Zeynettin Maraş

Anladım sonbaharın son ödülüsün bana

Aşk aşk deyip çırpınma

Aşk bahçesinde gezerdin erken

Aşkımı anlamadın (Anlamadın aşkımı) ben de anlatamadım

Aylardır buram buram bir hasret var içimde

Bir acı yalan bir asılsız rüya

Dertliyim derdimi yanamıyorum (*)

Erişilmez goncasın ne kadar uzaktasın

Gizli aşk bu söyleyemem derdimi hiç kimseye

Hasretim sana sanki bin yıl uzakta gibi

Hatırlamasan da olur beni artık hiç bir an

Hep unutursun diyorsun seni unutmak olur mu

İnleyen nağmeler ruhumu sardı

Kalpler ümitle dolu gözlerinde binbir ışık

Kayıtsız duruyorsun bana şu son günlerde (*)

Semadan parlak yüzün bir kerecik göreyim

Sen uğruna gözyaşı döktüğüm tek kimsesin

Sen yemyeşil baharsın dileğin tutulduğu umuda erildiği..