Zeki Arif Ataergin

Ey bad-ı saba koş da o canana haber ver

Ey gönül niçin perişansın beyaz kakül gibi

Ey gönül niçin perişansın beyaz kakül gibi

Ey Nebiyyür-rahme rahm et çünki karımdır günah

Ey ruh-i müşahhas ki bütün canlara cansın

Ey şehinşah-ı risalet vey habib-i Kibriya

Ey şuh-i cihan nur-i zaman taze fidansın

Eyledikce mihr-i vechin nuri her an iltima (Nota EKSİK)

Fecr-i hilkatte gülen bir gülsün

Fecrin sönen ilk yıldızı yanmış gibi baştan

Fitneler gizlemiş mahmur gözüne

Gel bu akşam da beraber içelim gitme kadın

Gez dolaş ağyar ile ben ağlarım sen durma gül

Giyme sarılar yavrum sana hasta diyorlar

Gizli derdimden haber ver sen o yare ey saba

Gönlümü canana verdim oldu cananım gönül

Gönlümü senden ayırmam ey peri

Gönül avare kaldı yar elinden

Gönül bir dem karar etmez hayal -i yare düştüm ben

Gönül sevda seline kapılma sakın

Gör sirişkim şeb-i hicran deme kim kandir bu

Gördüm seni sevdim güzelim gonca-i tersin

Gözlerim görmezdi hiç sen olmasan şevk-i cihan

Gözlerin sevdalı edalar dolu

Gül ey sevgili gül de dudaklarından

Gül-nihalim nevresim aşkınla her an ağlarım

Güneşten yakıcı ay kadar dilber

Hak-sar ettin beni çok firkatinle nazenin

Hayalin kuşe-i gamda benim aram-ı canımdır

Hem aşkım hem ümidim hem de neşemsin

Hicranımı söyler sana mehtab da seher de

Hicranla geçen günleri hasretle anarken

Hicrinle senin revnak-ı çeşmim soluverdi

Hüsnün gibi nağmende güzelliğinle müzeyyen

Kalacak sanma bu çağın bu güzellik solacak(*a)

Kalb-i mecruha haber verme sakın yaresini

Kalbimde sızım acım kız sendedir ilacım

Karanlık ufuktan güneş doğmadı

Kendi gönlümdür tehiyye eyleyen berbadımı

Kerem eyle budur sana dileğim

Kim derdi ki bir gün bana sen yar olacaksın

Kim görse seni aşkına hasr-ı emel eyler

Kimseler hiç sevmesin canan canan üstüne

Kız bir ince su gibi karşımdan akıp geçme

Kız vücudun gül kokan bir yasemen olmuş senin

Küçüksün goncalar açmış fidansın

Lutf edip göster cemalin ben de hayran olayım

Mehtaba bakıp hüsnünü andım bu gece