Yılmaz Pakalınlar

Alnımda gül gibi kaldı busesi

Ayrılık var diyeceksen

Bana kızıp yıldızlara kaçmışsın

Bilmem ne geçer eline aşkın beni deli eder

Bir gün kapına gelip yalvarır sanma sakın

Bir hayal bir ümit rüya da olsa

Bir sabah geliver güller açarken

Bir yüce dağ düşün işte öylesin

Bu duraksız hüzün neden

Çözülmeyen düğüm vurmuş ellerin

Davullar vurulur halay kurulur

Derdi dert zincirine eklemekten usandım

Göklerden son ilam Allah bir bir islam

Gönlümde gizli sevda

Gönlümde sevdanın ateşi söndü

Gülen gözlerini çok seviyorum

Gün gelir kalbine sözün geçmezse

Günahımsın sevabımsın hem kışım hem baharımsın

Hala o günleri anar mısın sen

Karanlığı gündüz edip kanat takıp geliyorum

Mutluluk duyuyor candan sevenler

Ne olur gelirsen erken çık biraz

Öyle bir hevesti o geldi geçti galiba

Öyle sev ki gönülden yalan olmasın

Özlerim ben seni seninle bile

Saçların dağılmış görünmez yüzün

Sen gözdelerin gözdesi bir taze fidansın

Seni her an özlemle anmadığım gün yok ki

Seven gönül geçer mi sevdiği yardan

Şu yüreğim can evinde vurdukça

Unutulmaz bir yazdı o

Yalnız ona açtım gönül köşkümü

Yalvardım elimi açtım göklere

Yine hüsran yine keder

Yüreğime yazdım senin adını