Vefik Ataç
73 eser
Aczi idrak etmeyen benlik güder bulmaz felah
Akılda mı yürekte mi duada mı dilekte mi
Aşk elinden derde sal gönlümde binbir yare kıl
Aşk yolunda Ayşem yoldaş olalım
Aşkınla sararan emel bağımda
Ayrılık akşamında bütün renkler kaybolur
Bahtım yüzün gülmez mi
Başımızda kavak yeli eser durur deli deli
Ben aşkın aşığıyım sevdikçe yaşıyorum
Ben öldükten sonra bu kuşlar uçar
Beni aşk selinde boğ yüce Tanrım
Bir dem bulsam da safa bin cefa bekler beni
Bir tek elin nesi var iki elin sesi var
Cana kasd etmişse fettan gözlerin
Çaresiz bu sevda derman olamam
Çaresizim perişanım gülmedim
Çözülmez gönlümün bu kör düğümü
Dünya fani (Her şey) ve rüya ki ancak Baki sensin
Esti mihnet rüzgarı verdi safadan gayrı
Gafildir eden haliki nisyan gecelerde
Geçtim bir kapıdan bir yere vardım (DEDİLER GÖNÜLDÜR)
Gel bir daha candan sevelim aldanalım gel
Gel ey gönlüm uy bana artık benimle geçin
Genç demek yürek demek dağlar kadar yaşamak
Gönlümün esrarını kader semaya yazmış
Gözlerin fırtınalar koparan derya mıdır
Güllerdeki yaşları şebnem sanma sakın sen
Hani bu güzellik sende olmasa
Hasretin alev alev yanıyorken içimde (AL GÜLLER İÇİNDE)
Hasretinden prangalar eskittim
Hayalin silinse bir an gözümden
Hayalini kurduğum özlemini duyduğum
Her dem mızrabımda sen ve tellerde adın var
Her gün biraz daha yüce seviyorum
Her gün sevda çekip de gülünmüyor (HANİ BENSİZ ÖLÜRDÜN)
Her günüm senle başlar senle biter her gecem
İkimizin şarkısı bu ikimizin ömür boyu söylenecek
Kalbden kalbe bir yol varmış
Kalırım hep yalnız akşamlarımla
Kandım nice bir dilbere heyhat oyalandım
Kemanesi elindedir Mehmedim
Longa
Maziyi düşünüp te geçen günlere yanmam
Medhal
Menekşe gözlerinle dargın bakıp kaş çatma
Muradınca dönse devran bir zaman
Ne vardı böyle beni bırakıp da gidecek
Ne yana dönersen görünen tek hakikat o