Vedat Çetinkaya

Aynalar yüzüme dostça bakmıyor

Bir yanardağ bir alev gönlümdeki aşkımız

Çiçekler açıyor gönül bahçemde

Doyulmaz sevgiye kanılmaz aşka

Dünya böyle kurulmuş gün gelir bayram olur

En güzel duygularım gençliğim umutlarım

Erişir göklere sazım gibi ahım da benim

Gülümseyen çiçekten bahar neşesi gelir

Güneşi geceme misafir ettim

Koptu sevgi bağları hayat böyle çekilmez

Ömrün güzü gelse düşse yapraklar

Sen gözümden uzakken neşe zevk kimden gelsin

Sen gözümden uzakken neşe zevk kimden gelsin

Seneler gelip geçti rüyalar bir bir bitti

Sensiz inan günlerim gecelerim geçmiyor

Söyle neden yaşlı gözün geçmez oldu hiç bir sözün

Söylemek kolay değil susmak ondan da beter

Vazgeçtim bu sevgiden o da bir demdi geçti

Yanımda olsaydın yeterdi inan

Yelken açıp umutlara mavi pembe ufuklara

Yine hasretini saldın deli başıma

Yıkılmazdım dağlar gibi sevginle

Yorgun bir ırmak gibi artık çağlamaz oldum