Uğur Şumnulu

Gönlümün sultanı sensin kalbimin fermanı sen

Kalplerde yanan hale-i mehpare misin

Kapılıp aşk ile bir çeşm-i ela dilbere ben

O inlemenin ağlamanın sahibidir

Sürmeli gözlerle süzüp hal-i perişan ediyor