Udi Kadri Şençalar
172 eser
Ah (Ey) güzel İstanbul benim sevgili yarim
Ah edip inlerim gurbet elinde (NEYLEYİM KÖŞKÜ...)
Anlattı erenler bir bahar değil bin bahar vardır
Artık o gülen gözlere billahi inanmam
Aşabilsem şu dağları
Aşık gönüllerin süsü üç güzeller
Aşkı çekenler bilir hem sever hem sevilir
Ayalim nasıl da bırakıp gittin
Bahçemdeki çiçekler açıldı seni bekler
Bahçemdeki son goncayı rüzgar koparırken
Bahçemin solmayan güzel gülüsün
Bahtından çileliye söylenecek söz var mı
Bak şu çiçeğin rengine
Bana derler külhanlı (BU GECE BARDA)
Başında yemenin gümüşten pullu
Bazı günler güler yüzler
Ben de hüsnün gibi dilden dile destan olurum
Beni kimse eyleyemez benim gönlüm alan gelsin
Benim yaralı gönlüm güldüğümü kim görecek**(Eksik)
Bin yara açarken diken bülbüle
Bir Bursalı kızın derdi
Bir çiçeğe benziyorsun sen ellerle geziyorsun
Bir gizli gönül derdini deştin dudağımda
Bir gizli sızı var bilmem kalbin neresinde
Bir gonca iken kalbimi aşkınla sararttın
Bir güzele kul olmuş ta kalbinden vurulmuş
Bir incecik tüle benzer yanakları güle benzer
Bir kara alev doludur gönlüm yane yane
Bir yemyeşil yalnızlıkta nurdan harmansın
Bırak beni beni bırak
Bırakıp gitme beni gel sana hayran bu gönül
Bülbülümü uçurdular dalından (*)
Çapkın ve güzel gözlerinin esiri (aşıkı)gönlüm
Cumhuriyet gençleriyiz Atamızın erleriyiz
Dağ başında tüter duman
Dalga dalga coşan sular kat sesine feryadım
Denizlerde dolaşır iskeleye yanaşır
Denizlerde dolaşır iskeleye yanaşır
Derbeder ruhumla maziye köleyim
Dere boyunda saz olur sevilende pek naz olur
Derindedir hatıran içimden hiç silinmez
Dün akşamki baloda beğendim seni
Dünyaya geldik geleli
Elveda gönlümün evi İstanbul
Eşimden ayrıldım gözyaşım durmaz (YARALI CEYLANIM)
Evlerinin önü boyalı direk
Evlerinin önü çeşme
Ey gözlerinin rengini gökten alan kız