Udi Ali Salahi Bey

Ah etmez idik sabra dili ram edebilsek

Arz-ı didar eyledi evvel-bahar

Ben bu sevda-yı perişan ile daim yanarım

Beni gördükçe sen niçin kaçarsın

Beni terk eyledin ey mah

Bir yıl oldu sevdanın esiri oldum

Dil sevdi seni bir kere görüp ey gonca-femim

Felek yıktı evim barkım temelden

Gam neşterini vurmadasın sineme her an

Gelmez oldun sevdiğim hiç yanıma

Gönlüm hemişe suz-i bela mübtelasıdır

Gönlümde vardır bir yeni sevda

Görmemiş mislini ben de bilirim çeşm-i felek (I)

Görmez oldu çeşmimiz hicrinle hab

Hasret-i canan ile şule-efşanım

Hasretle yanar bu dil-i suzan

Hayalindir beni şadeyleyen ey dilber-i suzan

İmtidad-ı firkatinle cümle karım ah ü zar

Kalb-i mahzunum tükenmez derdle memludur benim

Kalb-i viranım yanıyor yok bana rahm eyleyecek

Kalbimle güzel günleri andım da derinden

Kalenderim arkadaş sen bana bakma

Kemanımı çala çala varayım hangi diyara

Mahzundur gönül taliim ah yar olmayınca

Misali yok idi ahu-nigah gözlerinin

Ne zaman ol gözü mestane gelir hatırıma

Öyle bir yare düştü ki gönlüm

Pek hahişi var gönlümün ey serv-i bülendim (Hüseynide)

Ruz ü şeb feryadıma vaslın sebebdir hep senin

Sakladım efganımı ağyareden

Sorma bana söyleyemem kalbimin feryadını

Tombalaya gidelim ince saz dinleyelim

Yadımda kaldı geçmiş zamanım