Tanburi Refik Fersan

Ey benim gonce gülüm

Ey gönül döndün nihayet sen de bir viraneye

Ey meh efruz-i canımsın benim

Ey mürg-i seher nale vü efgan sana kaldı

Ey naz ü işve velvele-i şan olan sana

Felah bulmadı bir türlü derd ü mihnetten

Geçsek de şu sahilden o rüyalar bizi görmez

Geçti rüzgar gibi solgunluğu bir anda güzün

Gel bu yaz şöyle Fenerbahçede bir kaç gün kal

Göğsümden kaçıp gittin

Gökte benim yıldızımsın

Gözlerimden gitmiyor yanaklarının alı

Gözlerimden süzülüp akmak için harelenir (Hatıralar)

Gözlerin mavi mine vuruldum perçemine

Gözyaşlarımı söyle nasıl zaptedeyim ben

Güller açıyor sanki gülerken deheninde

Güzel sana gönül verdim

Güzelsiniz bahardan bütün şükufezardan

Haml-i Meryemle mesihin doğuşun kıl iman

Hasret ne zormuş aman (İTFAİYE)

Hem aldandım hem aldattım bugün sevdim yarın attım

Hep cihan ağlar iken bu tali-i na-sazıma

Her güzel bağından bir gül seçerdi

Her şey ona karşı durur (Benim gönlüm bir..)

Her Yalana Kanmışım (Usanç)

Her zaman arz-ı perestij eylerim ruhsarına

Herkes gitti yalnız kaldım meyhanede

Hiç bir emelim kalmadı Vallahi gönülde

İçim yanıyor kalbim kanıyor Zehrayı görenler melek sanıyor

İşvebazım sevdiğim meh-peykerim

Kalbimi ayarttın bir gülüşünle

Kapına düşen benim

Kimin mecbur-i hüsn ü anısın şuh-i şenin kimdir

Kirpiğine sürme çek kına yak parmağına (EFENİN KIZINA)

Kız bürün de şalına

Kız gözlerin ne güzel bakışların çok derin

Koynumda seni bir gececik saklayabilsem

Kumral saçlarını dökme

Lebinde açarken şebnemli bir gül

Mahmur ufuklarda batan gün gibi ölgün

Mailim kaş-ı kareye

Mamure yurtlarımızdan çıkan siyah dumanlar

Mehcur olalı hayli zamandır güzelimden

Ne güzel şöyle yakından bakışın vardı senin

Ne hazin ah ü figan kapladı bir anda gönül

O fettan dilinin sırrına kandım

O harab mabede ben bekçi olup kalmalıyım

O nezih buseni kimler alacak