Tanburi Refik Fersan

Açmadı gönlüm felek ta bağrımı kan eyledi

Adım yemişçi kızdır (YEMİŞÇİ)

Afveyle suçum ey gül-i ter başıma kakma

Annesi dün Zeynebe "Melek Yavrum"diyordu

Arzu -yi visalinle içim titreyip durdu (İlk Buse)

Aşka dair doğru sözler

Ayşe kız baban nerede

Bahar rüzgarında bir fidan gibi

Bana serhoş kız derler

Baygın bir ihtizaz ile bi-huş akar dere

Beğendim biçimini her yerin mini mini (KADIKÖYLÜ)

Bekliyorum günlerdir gelmiyorsun sen a güzel

Beni bir lahza dinle ey kara gözlü kuzu

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni ister ağlat ister sevindir

Benim gönlüm bir kelebek (Her şey ona karşı)

Benim gönlüm o bir güldür

Bilmedim sahib-vefa sandım seni

Bin renc ü elem toplanarak ruhuma dolsa

Bir alev yağmurudur gözlerinin her bakışı

Bir elleme kömürsün (ARAP KIZI)

Bir kaçı birleşerek köyün yiğitlerinden

Bir kasedir alev dolu gönlüm yana yana

Bir neşe yarat hasta gönül sen de biraz gül

Bir penbe incisin sen

Bitmesin dilde elem gözdeki nem

Biz ol aşıklarız kim dağımız merhem kabul etmez

Bugün bir güzel gördüm

Bulan özünü gören yüzünü bir yüzü dahi..

Bulutlardan beyazsın kuşlardan yaramazsın

Büyük Türk neslinin bir tek Kemali

Çal nayı neyzen baba (NEYZEN BABA)

Canın kimi isterse görüş gayrı karışmam

Canlandı hayalimde o şuh sazı elinde

Cihanda biricik sevdiğim sensin (*)

Çıktım bugün güzellerin gözlerinde seyahate

Dağıtır gizlice giysulerini bad-ı saba

Derdimi saya saya başladım ağlamaya

Dil-i ruhum murada geç erdi

Döktüğün yaşları elimle silemem

Dün geçti yanımdan bir yosma civan

Dün yine günümüz geçti beraber

Dur şöyle o gözlerle bana bir daha bak

Düşme gör sevda bela gözlerdedir

Düştü enginlere bir ince hüzün

Elaman affeyle cürmüm ey peri

Erenler bezmine girmeyen gönül ak ile karayı seçmezmiş

Ey bahr-i seha sen de mi nagah bulandın