Tanburi Ali Efendi
88 eser
Açıl ey gonce-leb nur eylesin bezm-i tekellümler
Ah eder inler gönül ol turra-i şeb-gun için
Anlatayım halimi dildare ben
Aşık oldum sana ey gonce-dehen
Aşıktan etme cana hicabı
Aşk oduna yandı gönül hey
Ben ağlar idim her gece ol yarim uyurdu
Ben aşık oldum bir güle
Ben değil meftun-ı hüsnün müptela alem sana
Ben ki terkeylemişim canımı cananım için
Beni aşka salan yare gönül ister gücüm yetmez
Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı
Benim yarim güzeller serveridir
Bi-vefaya aldanmazdım
Bilmedik yari ki bizden bu kadar gafil imiş
Bilmem anı ben gelmedi misli bu diyare
Bilmezdim özüm gamzene meftun imişim ben
Bir şuha gönül aşık olup derbeder oldu
Bir taraftan aşıkı derd ü gam-ı yar ağlatır
Cemiyyet-i dil koymadı mestane nigahın
Ceyhun arayan dide-i giryanımı görsün
Dağım ki suz-i sineden efgan olur çıkar
Derman aramam derdime gözyaşımı silmem
Dil-harab-ı aşkınım sensin sebep berbadıma
Dil-i mahzunumu şad eyle bir gün
Dilde şimdi var hezaran müşkilim
Düştüm yine sevdasına bir taze civanın
Evvel görüşte ey şuh-i gül-ten
Ey hilal-ebru kamer-talat nigar -ı dilsitan
Ey türbe-i mesude eya cay-ı mukaddes
Eyledi meysiz bu şeb uşşak -ı zarı neşveyab
Feryada ne hacet yürü bend eyle dehanın
Geldi eyyam-ı bahar oldu safalar aşikar
Gelin kızlar tiyatroda hora tepelim
Getir ey saki-i gül-çehre biraz nuş edelim
Hasret odu yaktı ciğerim ey ruh-i alim
Hayli demdir sine-suz-i firkatim
Her bir bakışında neşe buldum
Hicrinle gözümden acaba kan mı boşandı
İştiyakın hadden efzun oldu gel
İzhar edemem elbette sana aşkımı halim
Kan ağlamaz mı didesi şuride bülbülün
Kana kana içelim mey kanalım sahbadan
Kani yad-ı lebinle hun-i dil-nuş ettiğim demler
Kemal-i hüsnü veripdir şarab-ı nab sana
Kuşe-i gamda nişinim seni sevdim seveli
Mecnun işitip derd-i dilim dağlara düştü
Menendin yok beyim bir meh-likasın