Tahir Sıral

Acılar gitmiyor dertler bitmiyor

Ararken seni dudağımda sözler üzüldü

Aşk yaşanır anlatılmaz demir değil su katılmaz

Aşkım ile dolmuyorsun ne haldeyim bilmiyorsun

Aşkın ateşiyle kor olup yandım

Beni böyle terketme gönlünde misafir et

Bilmeden kaderle yarıştı gönlüm

Bilmeden kaderle yarıştı gönlüm

Bir canan hasretiyle kapıldım ben bu derde

Bir gün daha dün oldu uzayan gölgelerde

Bir ömürsün hayatımın içinde

Bir yaz gecesi güllerin al rengine yandım

Böylesi yaşamak yaşamak değil düşlerin kabustan farkı kalmadı

Bu akşam o kadar durgun ki sular

Büsbütün terk edip çıkma dünyamdan

Deniz gibi mavi gözün

Duydum ki adımı anıyormuşsun

Evinize geliversem bir akşam

Gönül tezgahımda bir şiir olsan

Gözüne bakınca ateşler saçtın

Her akşam kapıyı açtığın zaman

Her derde devadır senin bakışın

İdam mahkumunun söz hakkı vardır

İnan ki çekmezdim bunca cefayı

İster bana veda et ister gel aşkı öğret

İsterdim aşkım seni yıllar öncesi sarsın

İsteyen kınasın isteyen gülsün

Kalbimde susmuyorsun aklımdan çıkmıyorsun

Kordonboyu şen gezer güzellere göz süzer

Mevsimler karıştı iklim değişti

Ne olur çok kalma gittiğin yerde

Neşeliysen neşeden kederliysen kederden

Ömrüm bir kadehtir ki içinde sen dolusun

Ruhumda fırtına dinmek bilmiyor

Sana aşk yaraşır güzellikler içinde

Sen de bir gün gidersen

Sensiz geçen yıllara aşkı bölen yollara

Uzansam tutacağım sanarken el uzatsam kaçıyorsun bir tanem

Yapraklar dökülürken çiçekler öpülürken

Yaz gününde ne bu ayaz

Yeşil gözlerinle bakmasını bil

Yıllar yılı bakışırız seninle gel dedin de gelmedim mi güzelim