Süleyman Mertkanlı
416 eser
Gönlüm yaralı bilmiyorum yar bana noldu
Gönlüm yeni bir sevgili mümkün mü beğensin
Gönlümce güzel ruhumca güzel kalbimce güzelsin
Gönlümde baharsın düşüncem sensin
Gönlümde güneşsin gece mehtabımsın
Gönlümde yaşattığım biricik sevgilimsin
Gönlüme gir doğ güneşim
Gönlüme renk veren ilk çiçeğimsin
Gönlümü başka emellerle avutsaydım
Gönlümün şifası gülen yüzündür
Gönülden sevmiştim gönülden seni
Gönüllerde küllenen
Görünce pek beğendim sade güzelliğini
Gözlerim arıyor her yerde seni
Gözlerim seni göreli ruhuma aşkın doluyor
Gözlerim yollarda kaldı dönsene
Gözlerim yollarda kulağım sesde
Gözlerimde parlardın güneş olup yakardın
Gözlerimde renksin sen gönül bahçemde güneş
Gözlerime yaşların dolduğu yerde varsın
Gözlerimin önünde güzelliğin var inan
Gözlerin derin bir sevda kuyusu
Gözlerine ben yandım kapıldım kopamadım
Gözüm sende gönlüm sende aklım fikrim hep sende
Gözümden süzülen yaşlarım sana
Gülmedim güldürmedi felek hiçbir gün
Gülüp geçtin ben ağlarken şimdi sitemin niye
Gün gelip geçse de mevsimler yıllar silinse maziden
Gündüz hep benimle gece rüyamsın
Gündüzleri hülyamda geceleri rüyamda
Gündüzümde her gecemde
Güneş doğmuş doğmamış sen varsın yanımdasın
Günler aylar geçti yıllar hasretin bağrımı yakar
Günler geçti de aylar geçti de
Günlerdir ardından bakar dururum
Günlerin değil amma yılların yorgunuyum
Gurbete düşse de bütün yollar
Hasretin alev alev yakıyorken bağrımı
Hasretin alev alev yakıyorken bağrımı
Hasretin alev alev yakıyorken bağrımı
Hasretin alev alev yakıyorken bağrımı
Hasretin ateşi beni yaktılkça
Hasretin bitmedi dinme di hüznüm
Hasretin onulmaz bir yara bende
Hasretin onulmaz bir yara bende
Hasretin onulmaz bir yara bende
Hasretinin ateşi yakıyorken içimi
Hasretinle geçti yıllar dönmeni hep bekliyorum