Süleyman Mertkanlı
416 eser
Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım
Bilmem hatırlar mısın tanıştığımız yeri
Bilmem ki nedendir bana sen hor bakıyorsun
Bilmem ki sefa neşe bu ömrün neresinde
Bilmezdim ben aşkın zor olduğunu
Bir ana bile unutmam inan hayalimdesin
Bir arar sorardı insan giderken
Bir aşkın müjdesi var gözlerinde
Bir damla gözyaşım bir deniz oldu
Bir dünya yarattım yalnız ikimiz için
Bir gönül hikayesi anlatırdı gözlerin
Bir gönül vardı bende henüz aşkı tatmamış
Bir görüşte aklım aldı gözlerin o gözlerin
Bir görüşte sevdi gönlüm
Bir görüşte sevdi gönlüm
Bir gün bahar gibisin ılık tatlı güneşsin
Bir gün gelecek sen de beni anlayacaksın
Bir gün seni görmesem inan ki yaşamazdım
Bir güneşe bir de sana bakamam
Bir içim su gibisin hayatımın çölünde
Bir ışıksın yine ruhumda alevlerle yanan
Bir kasırga esmişti geldi geçti diyorum
Bir kendi gibi zalimi sevmiş yanıyormuş
Bir kendi gibi zalimi sevmiş yanıyormuş
Bir kış geçti senden ayrı sevdamızın üzerinden
Bir sabah istiyorum gözyaşlarımı silsin
Bir selmiş hayatın durma akışı
Bir sır gibi kalbimdedir aşkın senelerdir
Bir tanem sevdiğim en güzel yarsın
Bir zamanlar maziye bak ne kadar şendik
Bir zamanlar maziye bak ne kadar şendik
Bir zamanlar seninle eleleydik hep (Geçmiyor sensiz günler..
Birden değişti dünyam tuttun da ellerimi
Birden değişti dünyam tuttun da ellerimi
Birden değişti dünyam tuttun da ellerimi
Bitmeyen bir çiledir senden ayrı her günüm
Bitsin artık bu hasret bitsin artık diyorum
Bitsin artık bu hicran geri dön bekliyorum
Bize nini söylerdi esen serin rüzgarlar
Bırakıp gitsen de dönmem desen de
Bırakıp gitsende bir gün sen beni
Bırakıp gittiğin o günden beri
Bu aşk değil bir afet yaktı kalbimi
Bu ateşi sen yaktın içime gel de sen söndür
Canımdan pek daha çok hep seni seviyordum
Çiçek çiçek dallarımda açılan şu fallarımda
Çimenler yeşerirken dallar meyve verirken
Çok olmuş bir tanem bu aşk biteli