Şevki Bey

Ne için geçmez aceb bir günüm azad-ı elem

Ne revadır ki görüp cevrini Hu diyelim

Nedendir bu dil-i zarın figanı

Nedir bu haletin ey meh-cemalim

Niçin şeb-ta-seher ben zar ü zarım

Nuş edip sagar-ı aşkın dili bi-huş ettim

Ol gonce-dehen bir gül-i handan olacaktır

Olmuyor bilmem güzellerde vefa

Ölse de aşık onulmaz yaresi

Perde çektin ah a kafir matla-i amalime

Perişan etti akl ü fikrimi zülf-i perişanın

Reng-i ruhsarına gülgun dediler

Safvet-i aşkım bilip ey gül-tenim

Saki içelim köhne mey-i neşve-fezayı

Saklayıp kalb-i mükedderde seni

Salıp sevdalara zülf-i siyahın

Sana bir şuh-i sitem -gun deniyor

Sanki geldim de ne buldum bu harab-abade

Sanma çeşman ağlıyor

Şeb-i yelda-yı hicran içre kaldım

Şem-i aşkın ben idim pervanesi

Sen bu yerden gideli ey saçı zer

Sende acep uşşaka eziyyet mi çoğaldı

Sevdiğim çok yaramazdır yaramaz

Severim can ü gönülden seni tersa çiçeğim

Sineni sar sine-i sad-pareme

Söyle ey dil bais-i ahın nedir

Sun sagarı saki bana mestane desinler

Ta-be-key hicr ile giryan olayım

Telif edebilsem feleği ah emelimle

Tepeden nasıl iniyor bakın şu kızın nişanlısı şanlıdır

Ülfet etsem yar ile ağyare ne

Yad ile geçmiş zamanı ağlarım

Yar için uşşak baktı falime

Yayılmış yareler sinem benim dertler yatağıdır

Yüzünü görmeyeli hayli zamandır

Zannım bu ki cana beni kurban edeceksin

Zeybeklerle gezer dağlar başında

Zir-i nikabı işveden mah eyleyip arz-ı cebin