Rifat Ayaydın

Bir gözyaşıdır kalbime damlar gibi dinmez

Görmemiştim çok zamandır hayli değişmiş yüzün

Heder ettim yıllarımı boş ümide bağladım

Kara sevda dedikleri bir ateş var başımda

Karardı söndü hep hayal oldu neşeler zevkler

Kır saçlarımın her teli bin dertle ağarmış

Maziye karışmış sararan günleri andım

Rindler bu şerabı nice yıllar içti

Seni böyle görünce bir gönül yarasıyla

Seviyormuş gibi bak yine bir gün derinden

Sevmek nedir öğret bana ah etmeyi öğret

Sezdim dargın bakışını dalarken gözlerine

Yalpalayıp çıktım merdivenleri

Yorgun düştüm koklamaktan hayalini dün yine