Rebabi Sabahaddin Volkan

Aşkın o büyük davetini duy da nihayet

Ey kaşı-keman işvelerin narına yandım

Ey nazlı kadın günlerime sen bir güneş oldun

Ey ömrümün sen biricik nazlı nihali

Ey serv-i hıraman çeşmime nur oldu cemalin

Ey yüzü mah gamzelerin aldı kararım

Gelince sen gönül bağı çiçeklenir bahar olur

Nadir görmüş devran seni

Noldu sana gül yüzlüm aşkdan ne tez usandın

O tenha yollarda kalmış izlerin

Sahra-yı aşkda Mecnun şimdi benim gör beni(*)

Sazımda benim gözyaşımın selleri vardır

Seherde gül çağını besteleyen bülbüle

Sen gülümü sevmesem şu dünya bana.....

Senden uzak geçmesin eyyam-ı baharım

Seni kimse sevmedi benim sevdiğim kadar

Sevdim seni aşkın ebedi ufkuna vardım

Sevdim seni ben ah güzelim aşkına düştüm

Yine bir sim-bedenin zülfüne bağlandı gönül

Yol uzun şu dağlar arada perde