Özcan Korkut

Ağlama gözlerim ağlama yine

Ah siyah gözler bir alev gibi

Akşam güneşinin battığı yerde

Anlıyorum sen artık beni sevmiyorsun

ANNEM (Kulağımdan gitmiyor ninni ...)

Aşıka zulmetmeyi bilmem reva mı sanırsın

Aşka düştüm ben de bilmem ki nasıl sevdim seni

Aydan sorarım derdime derman gecelerde

Bahar geldi yeter gayrı bu uyku ulvi cananım

Baharı görmedim ki dallarda çıktı gitti

Bahçemde son gül açarken ruhumda bahar neşesi

Ballar akan dillerinden gonca ipek ellerinden

Bilemem bilemem yarim nerde

Bin hayal ile geçer şu uykusuz geceler

Bir derde bıraktın beni zalim neler ettin

Bir gülüşümde bin ızdırab saklı bunu kimse bilemez

Bir nağme de yok nerde baharın gülü solmuş

Çapkın Ahmet bakma öyle dargın mısın bana söyle

Çok güzelsin çok şirinsin yalnız yalancı diyorlar

Dağlarımdan esen yeller gelir geçer türkü söyler

Derd-i aşkım ızdırabım inleyen tanbur olur

Ey gözleri belalım gamzen neden can ister

Ey Ney bu cefalar sana nerden söyle

Gelme artık ah ederim benden uzak kaç

Gitmiyor gözümden bir dem hayalin Leylam

Gittin de gözümde yaş oluverdin

Gizli derdinden bana bahset biraz

Göklere açtım elimi döndürdüm sana yönümü (Yıldız)

Gönlümde sen varsın aşkımda baharsın

Gönlümü bir güle verdim gül beni ağlattı durdu

Gözüm görmez elim ermez gözül divane misali

Güller ağlar bülbül ağlar gönlüm ağlar gül yüzlü yar

Hangi akşam gün batar da gözlerimden yaş...

Hani ayrılmayacaktık aşkımızı nasıl yıktık

Hatıralar gözlerimde her gün yeni bir yaş

Her derde deva olsa da yok derdime çare

Her gün bir güzele gönül verdim aşık oldum

Kalbi mahsun olan ağlar

Kopsa Nuh Tufanı sönmez ateşi aşkım selinden

Kulağımdan gitmiyor ninni sesin (ANNEM)

Merhaba Güneşe merhaba Aya

Meyhaneler mesken oldu seni sevdim seveli

Ne gülde renk kaldı ne bülbülde ses

Ne kıymetimi bildin ne sevmesini

Ne zannettin sen kendini ben böyleyim anla beni

Nerden geldim altın sanıp taşın toprağına kanıp

Öyle bir dert benim derdim

Özlüyorum yağmurlar yağarken daha çok