Osman Şevki Uludağ

Andıkça hayalin oluyor ruhuma hem-dem

Bağ-zar-ı aşka girdim kokladım bir verd-i ter

Bir elem rüzgarı gülşenlere hicran sardı

Hicranımı peymane-i lalinde bıraksam

Neler oldu bu dehre yok güler yüz gül çehre

Sabalar naklederken sinene sünbülle reyhanlar